Emerytura dla ubezpieczonych urodzonych przed dniem 1 stycznia 1949 r.

Od czego zależy nabycie prawa do emerytury?

Reforma systemu ubezpieczeń społecznych, która obowiązuje od 1 stycznia 1999r., zmieniła zasady nabywania praw do świadczeń emerytalnych oraz sposób ustalania ich wysokości. Nowy system przewiduje nabywanie uprawnień do emerytury po spełnieniu kryterium wiekowego przez ubezpieczonych. Wyodrębniono przy tym trzy grupy wiekowe osób, dla których emerytury będą przyznawane i liczone według odmiennych zasad. Pierwszą grupą są osoby urodzone przed dniem 1 stycznia 1949r. Tych osób reforma w ogóle nie objęła i otrzymają oni swe świadczenia na "starych zasadach", czyli obowiązujących przed dniem wejścia w życie reformy.

O nabyciu prawa do emerytury przez osoby urodzone przed 1 stycznia 1949 r., decydują dwa podstawowe kryteria (spełnione łącznie): wiek emerytalny oraz okres składkowy i nieskładkowy, zróżnicowane dla kobiet i mężczyzn. Kobiety nabywają prawo do emerytury po osiągnięciu wieku emerytalnego, wynoszącego co najmniej 60 lat i udowodnieniu okresów składkowych i nieskładkowych, wynoszących w sumie 20 lat. Dla mężczyzn kryteria te są podwyższone i wynoszą odpowiednio 65 lat i 25 lat. Osoby należące do tej grupy wiekowej mają możliwość przejścia na emeryturę po osiągnięciu wymienionego wyżej wieku emerytalnego, ale przy skróconym o 5 lat okresie składkowym i nieskładkowym czyli po udowodnieniu 15 lat okresu składkowego i nieskładkowego - w przypadku kobiet i 20 lat - w przypadku mężczyzn. Nie ma jednak wtedy gwarancji otrzymania najniższej emerytury, w przypadku gdy po obliczeniu jej wysokość będzie niższa od minimalnego świadczenia.

Kto może przejść na wcześniejszą emeryturę?