Zasiłek wyrównawczy

Warunkiem nabycia prawa do zasiłku wyrównawczego jest wykonywanie pracy w ośrodku rehabilitacji zawodowej albo u pracodawcy na wyodrębnionym, specjalnie dostosowanym stanowisku pracy, oraz osiąganie wynagrodzenia niższego niż podstawa wymiaru zasiłku w okresie niezdolności do pracy z powodu schorzenia, które spowodowało zmniejszenie się sprawności do pracy. 

Zasiłek wyrównawczy jest jednym z 3 świadczeń o charakterze wyrównawczym, bowiem pracownikowi może przysługiwać dodatek wyrównawczy oraz świadczenie wyrównawcze, które przysługują od pracodawcy.

Warto przy tym pamiętać, iż rehabilitacji zawodowej mogą być poddani pracownicy ze zmniejszoną sprawnością do pracy: 

1. zagrożeni chorobą zawodową i wymagający przekwalifikowania,

2. zatrudnieni w warunkach szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia, jeżeli stan ich zdrowia wymaga zmiany rodzaju pracy,

3. którzy wskutek wypadku lub dłuższej choroby utracili czasowo zdolność do pracy i wymagają adaptacji do pracy.

Oczywiście rehabilitację zawodową przeprowadza się za zgodą pracownika stosownie do wskazań zawartych w orzeczeniu o potrzebie poddania pracownika rehabilitacji zawodowej.

Wyodrębnione stanowiska pracy, na których ma być prowadzona rehabilitacja zawodowa, ustalają w zakładach pracy zespoły powołane przez kierowników zakładów pracy składające się z przedstawiciela zakładu pracy, przedstawiciela rady zakładowej oraz lekarza zakładu służby zdrowia sprawującego opiekę leczniczo-zapobiegawczą nad zakładem pracy.

Pracownikom, którzy poddali się rehabilitacji zawodowej zasiłek wyrównawczy wypłaca zakład pracy, w którym prowadzona jest rehabilitacja zawodowa, lub międzyzakładowy ośrodek rehabilitacji zawodowej. Wydatki ponoszone z tytułu wypłaty zasiłków wyrównawczych finansowane są przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych i nie podlegają limitowaniu.