Ustalenie podstawy wymiaru

Odpowiedź:

Zakład Ubezpieczeń Społecznych na mocy art. 83 ust. 1 pkt.3 i 4 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych jest uprawniony do ustalania wymiaru składek i ich poboru oraz ustalania uprawnień do świadczeń z ubezpieczeń społecznych (czyli także uprawnień do otrzymania zasiłku chorobowego). W tym celu może także np. w czasie kontroli zakładu pracy określić m.in. prawidłowość i rzetelność obliczania opłacania składek, do których pobierania jest on zobowiązany.

Podstawą obliczenia składki z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego osoby pracującej jest uzyskiwane przez nią wynagrodzenie. Wobec czego prawidłowość jego ustalenia jest niezbędną przesłanką do właściwego obliczenia wymiaru składki, a w efekcie do stwierdzenia wysokości wypłacanego przez ZUS zasiłku chorobowego. Dlatego, mimo że brak przepisów wprost przyznających ZUS-owi prawo ingerencji w treść stosunku pracy osoby ubezpieczonej, to będzie on mógł kwestionować zasadność podwyżki pracownika, właśnie z powodu jej (podwyżki) konstytutywnego wpływu na wysokość wypłacanego zasiłku. Tyle że, może on to zrobić w omawianym stanie faktycznym ,tylko gdy stwierdzi niezgodność z prawem działania pracodawcy oraz pracownika. Tak więc, jeżeli zwiększenie wynagrodzenia pracownika było rzeczywiste (a nie pozorne), to ZUS nie ma prawa podważać zasadności takiej podwyżki.

Od negatywnej dla ubezpieczonego decyzji ZUS może się on odwołać do właściwego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji.