Możesz zaplanować leczenie w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG)! Zapłaci za to NFZ

Kto i w jakich okolicznościach może wydać zgodę na leczenie za granicą?

Prezes Funduszu może wydać zgodę na leczenie w państwie członkowskim w sytuacji, gdy danego leczenia nie wykonuje się w Polsce oraz gdy dane leczenie lub badanie diagnostyczne jest wykonywane w Polsce, jednakże z uwagi na długi okres oczekiwania na przyznanie danego świadczenia zdrowotnego, zainteresowany nie może być poddany leczeniu w terminie zwykle niezbędnym; oceny, czy powyższy warunek jest w danym przypadku spełniony, dokonuje lekarz wystawiający wniosek, biorąc pod uwagę aktualny stan zdrowia zainteresowanego oraz prawdopodobny dalszy przebieg choroby.

Zaświadczeniem uprawniającym do uzyskania w innym państwie leczenia lub badań diagnostycznych jest "Zaświadczenie dotyczące zachowania prawa do aktualnie przysługujących świadczeń z tytułu ubezpieczenia chorobowego lub macierzyńskiego", tzw. formularz E112, wydawany przez oddział wojewódzki NFZ właściwy ze względu na miejsce zamieszkania zainteresowanego. Koszt świadczeń zdrowotnych udzielonych w innym państwie członkowskim polskiemu ubezpieczonemu posiadającemu formularz E112, pokrywane są przez Narodowy Fundusz Zdrowia.

Czy pacjent może jednak ponosić jakieś koszty leczenie za granicą?

Tak, pacjent ponosi koszty związane z udzielanym mu świadczeniem zdrowotnym, do pokrycia których zobowiązana jest także osoba ubezpieczona na podstawie ustawodawstwa państwa, w którym leczenie ma miejsce. Chodzi tu zwłaszcza o obowiązek pokrycia tzw. wkładu własnego pacjenta lub bezzwrotnych opłat związanych z pobytem w szpitalu (koszty zakwaterowania: łóżko i wyżywienie). Do tego typu opłat zobowiązuje ustawodawstwo niektórych państw członkowskich, np. Szwecji, Finlandii, Niemczech, Portugalii, Estonii, Islandii, Luksemburgu, Belgii, Francji oraz Łotwy.