Transport chorego na leczenie

Odpowiedź:

Kwestie te są uregulowane w artykule 41 ustawy o świadczeniach z opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Szerzej precyzuje to Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 maja 2003 r. w sprawie określenia wykazu grup jednostek chorobowych, stopni niesprawności oraz wysokości udziału własnego ubezpieczonego w kosztach przejazdu środkami transportu sanitarnego.

W zależności od wskazań medycznych ustalonych przy uwzględnieniu grup jednostek chorobowych oraz możliwość samodzielnego poruszania się i konieczność pomocy drugiej osoby przy korzystaniu ze środków transportu publicznego a także ogólnego stanu zdrowia, określa się dwa stopnie niesprawności:

1. niesprawność I stopnia - do której zalicza się osobę zdolną do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby i zdolną do korzystania ze środków transportu publicznego; 
2. niesprawność II stopnia - do której zalicza się osobę zdolną do samodzielnego poruszania się bez stałej pomocy innej osoby, ale wymagającą przy korzystaniu ze środków transportu publicznego pomocy innej osoby lub środka transportu publicznego dostosowanego do potrzeb osób niepełnosprawnych. 

Stopień niesprawności ubezpieczonego określa lekarz ubezpieczenia zdrowotnego, dokonując wpisu w dokumentacji medycznej oraz dokumentacji prowadzonej na potrzeby powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, oraz wydaje zlecenie na przewóz.