Członek spółdzielni powinien wziąć pod uwagę swoje potrzeby i możliwości finansowe, a następnie dokonać wyboru tytułu prawnego do lokalu spośród następujących form: 1. Prawa odrębnej własności lokalu, 2. Spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, 3. Spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu, 4. Najmu lokalu. Domyślam się, że jako członkowi spółdzielni, przysługuje Panu spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego (pkt.2) i wystąpił Pan z pisemnym żądaniem do spółdzielni o zawarcie
umowy o przeniesienie własności lokalu (pkt.1) po dokonaniu przez Pana: 1. spłaty przypadającej na Pana lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z budową, 2. spłaty przypadającego na ten lokal uzupełnienia wkładu budowlanego z tytułu modernizacji budynku. 3. spłaty przypadających na ten lokal zobowiązań spółdzielni z tytułu kredytów i pożyczek zaciągniętych na sfinansowanie kosztów remontów
nieruchomości, w której znajduje się lokal. 4. spłaty zadłużenia z tytułu opłat.
Koszty zawarcia
umowy oraz
koszty założenia księgi wieczystej dla lokalu i wpisu do księgi wieczystej obciążają członka spółdzielni, na rzecz którego
spółdzielnia dokonuje przeniesienia własności lokalu. Po zakończeniu tej procedury zostanie Pan właścicielem mieszkania wraz z udziałem w
nieruchomości wspólnej. Następnie, jak już będzie Pan miał ustanowione prawo odrębnej własności, zamierza Pan sprzedać to mieszkanie. Jakie zatem będą
koszty transakcji kupna-sprzedaży mieszkania stanowiącego odrębną
własność o wartości np. 250 tys. zł? Oto wyliczenia: •
podatek od czynności cywilnoprawnych - 2 proc., czyli 5 tys. zł • taksa notarialna dla mieszkania hipotecznego - 1960 zł • wniosek o wpis sądowy - 200 zł • VAT od taksy notarialnej z wpisem - 475,2 zł • opłata sądowa - 2820 zł • prowizja pośrednika - 3 proc. - 7500 zł • VAT 22 proc. od prowizji 1650 zł Proponuję także zapoznanie się z opinią prawną z e-prawnik dot. bonifikaty, gdyż prawdopodobnie
spółdzielnia mieszkaniowa wykupiła lub wykupi od gmniny grunt związany z budynkiem z udzieleniem bonifikaty. Utrata bonifikaty na wykupione mieszkanie – opinia prawna z serwisu e-prawnik Stan faktyczny Jak wygląda kwestia zwrotu bonifikaty w przypadku zbycia (darowizny) mieszkania na rzecz osoby bliskiej, która następnie sprzedaje lokal przed upływem terminu? Czy w tym przypadku jest konieczność zwrotu bonifikaty? Czy takie same zasady obowiązują w przypadku zamiany mieszkania z osobą bliską? Opinia prawna Niniejsza opinia została sporządzona na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. 2004 r., Nr 261, poz. 2603). Przepis art. 68 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami stanowi, że „Jeżeli nabywca
nieruchomości zbył nieruchomość lub wykorzystał ją na inne cele niż cele uzasadniające udzielenie bonifikaty, przed upływem 10 lat, licząc od dnia jej nabycia, a w przypadku
nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny przed upływem 5 lat, jest zobowiązany do zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie po jej waloryzacji. Zwrot następuje na żądanie właściwego organu” Jednocześnie przepis art. 68 ust. 2a wprowadza wyjątek od powyższej zasady a mianowicie przepisu o zwrotu bonifikaty nie stosuje się w przypadku zbycia (jak w omawianej sprawie) lokalu mieszkalnego na rzecz osoby bliskiej. Do kręgu osób bliskich omawiana ustawa zalicza: zstępnych, wstępnych, rodzeństwo, dzieci rodzeństwa, małżonka, osoby przysposabiające i przysposobione oraz osobę, która pozostaje ze zbywcą faktycznie we wspólnym pożyciu (art. 4 pkt 13) Problem z interpretacją przedmiotowego przepisu wynika przede wszystkim z braku wyraźnego określenia czy chodzi wyłącznie o nabywcę pierwotnego czyli osobę, która bezpośrednio od gminy zakupiła przedmiotowych lokal (nieruchomość) czy tez obejmuje ona swym zakresem osobę, która nabyła lokal (nieruchomość) od nabywcy pierwotnego. W przypadku gdy nabywca pierwotny sprzedaje lokal osobie obcej – czyli takiej która nie znajduje się w kręgu osób bliskich – postawiona kwestia jest bez znaczenia. W takiej bowiem sytuacji obowiązek zwrotu udzielonej bonifikaty będzie spoczywał na nabywcy pierwotnym zgodnie z postanowieniami przepisów ustawy. Z inną sytuacją będziemy mieć do czynienia wówczas gdy nabywca pierwotny dokona zbycia lokalu (nieruchomości) na rzecz osoby bliskiej. Wtedy nie znajdą zastosowania przepisy o zwrocie bonifikaty. Powstaje jednak pytanie czy obowiązek ten niejako przechodzi na nabywcę lokalu (nieruchomości) – osobę bliską. Takiej stanowisko zajął Sąd Najwyższy we wskazanym przez Panią wyroku z dnia 27 maja 2002 r. (I SA 413/02) z tym, że rozstrzygana była kwestia nabycia lokalu w drodze spadku i jego odsprzedaży przez spadkobiercę. Sąd w wyroku stwierdził, iż: „Brak jest podstaw w ustawie o gospodarce nieruchomościami do zwężenia pojęcia nabywcy określonego w art. 68 ust. 2 tej ustawy tylko do pierwotnego nabywcy. Uwzględniając powiązania omawianego przywileju z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych, należy - posługując się wykładnią funkcjonalną - przyjąć, że nabywcą w rozumieniu art. 68 ust. 2 u.g.n. jest także osoba bliska uprzywilejowanego nabywcy pierwotnego. (...) Uzasadniony jest zatem pogląd, że zastrzeżony w umowie nabycia lokalu mieszkalnego obowiązek zwrotu kwoty bonifikaty obciąża także aktualnego właściciela tego lokalu będącego osobą bliską w stosunku do pierwotnego nabywcy tego, jeżeli zbycie nastąpiło przed upływem terminu określonego w art. 68 ust. 2 u.g.n. i na rzecz nabywcy nie będącego osobą bliską.” Mają na względzie powyższą interpretację i stosując ją odpowiednio do zadanego przez Panią pytania należałoby przyjąć, iż w przypadku zbycia lokalu na rzecz osoby bliskiej a następnie zbycia przez tę osobę na rzecz osoby nie będącej osobą bliską
gmina będzie mogła żądać od osoby bliskiej zwrotu bonifikaty. W odniesieniu do
umowy zamiany lokalu mieszkalnego z osobą bliską również nie będzie istniał obowiązek zwrotu przez nabywcę pierwotnego bonifikaty. W przypadku jednak odsprzedaży przez osobę bliską takiego lokalu zgodnie z tym na co wskazano wyżej taki obowiązek po stornie osoby bliskiej powstanie.