brak zgody męża na separację

Po 10 latach (dwoje nieletnich dzieci) małżeństwa zakochałam się w innym mężczyźnie i chcę z nim być (trwa to już prawie 1,5 roku). Mój mąż o wszystkim wie. Po rozmowie z mężem złożyłam pozew o separację bez orzekania o winie (niezgodność charakterów). Niestety tydzień temu mąż oświadczył mi, że nie zgodzi się na separację, bo kocha dzieci i mnie. Za kilka dni przychodzi do nas kurator sądowy i nie wiem jak mam z nim rozmawiać. Czy będzie pytał o powody rozstania. Mąż twierdzi, że nie chcę mieszać wątku romansu przy separacji, ale w sytuacji gdy nie zgadza się na nią, to pewnie ten temat i tak wypłynie. Czy mam się jednak przyznać do swojej winy od razu, czy póki co mijać się z prawdą. Nadmienię jeszcze, że nie chcę stracić dzieci!

Aby sąd orzekł o separacji - musi między małżonkami nastąpić zupełny rozkład pożycia małżeńskiego ( dla rozwodu wymaga się zupełności i trwałości). Rozkład pożycia musi nastąpić w trzech sferach: duchowej, fizycznej oraz gospodarczej. Dlatego też, dla sądu jest istotne - co się dzieje między małżonkami i dlaczego - aby orzec o separacji. W Pani sytuacji, jest jeszcze możliwość, że sąd dojdzie do przekonania, iż dobro wspólnych małoletnich dzieci stoi na przeszkodzie do orzeczenia separacji. Jest to tzw. negatywna przesłanka separacji i rozwodu. Warto też wiedzieć, że to komu powierzy sąd opiekę nad dziećmi nie jest związane z winą rozkładu pożycia małżeńskiego, ale z tym, kto potrafi lepiej zapewnić opiekę dzieciom i z kim są one bardziej związane.