Forum prawne
Zamów opinię lub dokument
Newsletter
Codziennie nowa bezpłatna porada!
Zobacz oceny naszych klientów
- 0
- 1
- 2
- 6
- 9
- 0
- 8
- odpowiedzi i porad prawnych
Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
FORUM PRAWNE Prawo na co dzień Prawo rodzinne
-
- AUTOR
- WIADOMOŚĆ
-
Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-04-08 00:03:16Odpowiedz CytujMój partner ze względu na to, że spodziewamy się dziecka (za 3 miesiące) oraz planujemy wspólnie zamieszkać (wynająć mieszkanie) złożył wniosek o zmniejszenie alimentów, które płaci na 2 dzieci. Zarabia 1500, alimenty płaci w wysokości 600 zł. Samo wynajęcie mieszkania kosztuje ok 600 zł co wyklucza wynajęcie. Jednakże sąd orzekł, że dopóki nie jestem jego żoną, on nie ma na siebie mieszkania i dziecko się nie urodziło to nie ma szans by mógł się starać o zmniejszenie alimentów.Przecież za tyle co on zarabia ( minus alimenty) nie jesteśmy w stanie wziąć ślubu ani nawet wynająć mieszkania.Czy rzeczywiście nie można w jakiś sposób wygrać tej sprawy?W dodatku matka dzieci nie dość, że od dłuższego czasu utrudnia spotkania z dziewczynkami to jeszcze chce założyć sprawę o pozbycie go praw ojcowskich.Jestem zaszokowana całą tą sprawą.Proszę o pomoc.Z góry serdecznie dziękuje
-
Re: Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-08-07 21:24:08Odpowiedz CytujWitam, jestem w podobnej sytuacji, czy Twoj problem się jakoś rozwiązał. Z tym, że w naszym przypadku moj partner pzy zarobkach 1480 zł placi 1000 zł alimentów. Zabrali mu właściwie wszystko co mogli!!!! -
Re: Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-08-10 17:18:59Odpowiedz CytujCoś wam powiem tylko możecie się obrazić z jakiej niby rzcji partner ma utrzymywać was dzieci owszem a wy do roboty jak chciało się dzieci trzeba na siebie i połowę na dzieci zarobić.Do roboty a nie robić tylko dzieci i patrzeć czy manna z nieba zleci dać wam po 500stów na dziecko i tyle zobaczycie jak to jest a dla was nawet 5 groszy bo niby dlaczego. -
Re: Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-08-10 20:27:58Odpowiedz CytujMoja droga NIULKO zanim sie wypowisz nieznając sytuacji to radzilabym się wcześniej dwa razy zastanowić. Po pierwsze pracuję zawodowo i w chwili obecnej skończył mi się macierzyński i zmuszona jestem wrocić do pracy bo z pieniędzy mojego partnera nie mamy szans wyżyc, dwa mam pierwsze dziecko z pierwszego związku na które już od 12 lat nie dostałam ani grosza alimentów, bo mężczyzna zwiał, sady nie wiedzą jak go szukać a do funduszu alimentacyjnego mam za duże dochody, trzy żeby utrzymać jakoś rodzinę zadłużyłam się na całe życie w banku i kupiłam dla nas mieszkanie gdzie regularnie płacę czynsz i inne opłaty, cztery uważam jak najbardziej że alimenty moj parner musi płacić bo to jest jego obowiązek i co do tego w ogole nie mam zastrzeżeń, piąte ex zona partner nie placi już od sześciu lat czynszu w społdzielni bo wi, że jej na bruk z dziećmi nie wyrzuca a może dostanie komunalne, szoste jako dobrzy i myslący o dzieciach z pierwszego zwiąku partnera nie chcemy wkopać jego ex bo wiemy, że zarabia całkiem nieźle tylko ,ze na czarno, jej siostra prowadzac działalność gosp. i wystawiła jej zaswiadczenie , że niby u niej pracuje na pol etatu i zarabia zaledwie 650 zł (no i z czego przy takiej pensji rzeczywiscie płacić niby czynsz itd..) sidme czemu jej sąd nie kazał iść do pracy na cały etat, tylko kazał mojemu partnerowi znaleźć dodatkową pracę, osiem sąd nie pomyslał, za ja pracuje zawodowo i musimy z partnerem dzielić się opieką nad dziećmi (mam przecież też corkę z poprzedniego małżeństwa, którą ojciec w ogole się nie interesuje), dziewiąte nie wiem czy jesteś z warszawy tak jak my i znasz realia kosztowe opieki nad tak małym dzieckiem, bo my od wrzesnia musieliśmy załatwić opiekunke do dziecka (bodo państwowego żłobka nie było nawet szans w tym naszym popip... państwie) i niewiadomo skąd musimy mieć na opiekunkę miesiecznie 1800 zł ( i to dodam , że w teraźniejszych realiach to znaleźliśmy bardzo tanią opiekunkę. A więc żeby związać koniec z końcem mkusimy zaciągnąć kolejny kredyt na wiele lat po to by opłacoć opiekunkę, zycie, czynsz , bilety itd. a nasza kochana ex nie płaci nic , bo bilety autobusowe dzieciom kupuje też moj partner - bo dzwonią z tym do niego, że mama nie ma pieniędzy i je żdzą na gapę , wiec kupujemy im my żeby im wstyd nie było, i tysiące naprawdę roznych innych spar jest takich że głowa mała, do tego ciągle problemy z widywaniem się z dziećmi, ..... Np. jeszcze jedna akcja jego ex - uzgodnilismy, że jakoś opłacimy kolonie jego dzieciom, wszystko było z nią uzgodnione, dzieciom kupione wyprawki na kolonie itp. po czym dzień przed wyjazdem jak partenr zadzwonił do byłej , o ktorej ma przyjecechać po dzieci, żeby je odstawić na dworzec itd to powiedziała że ich nie puszcza i że ona ma właśnie urlop i są poza Warszawą. A wiec droga NIULKO - notabene piekny pseudonim - zanim jeszcze raz coś mądrego napiszesz to ....!!!!! Ja kocham swoje dzieci, jego dzieci i swojego partnera, chcemy normalnie funkcjonować, życ i nie chcemy absolutnie nie płacić ale skoro i tak wiekszość spraw i rzeczy my im sponsorujemy to niech chociaż sąd nam obniży alimenty o chociaż te 200 zł. Nie chcemy żeby ona nie zarabiała - tyle ile zarabia na czarno - bo ma na głowie te dzieci i musi się też nimi opiekować ale niech nie ciągnie z nas jak tylko może i za pośrednictwem dzieci też, a my coż im nie potrafimy odmowić, nawet kosztem zwiększania naszych długow. Są wspaniałe i im też należy się normalne zycie. No to tak w wielkim skrocie -
Re: Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-08-11 19:47:54Odpowiedz CytujA nie wiedziałaś że on ma dzieci????1000zł to nie jest bóg wie jaka suma jak myślisz na kim to odbije się najbardziej bo jak dla mnie na dzieciach tak szczerze to odpowiedzialność i tyle nie sztuką jest zrobić dzieci kolejne i zabierać poprzednim i patrz na swoje dziecko wydajesz 1800zł na opiekunkę i co chcesz swoje dziecko utrzymywać kosztem starszych dzieci to jest fair jeśli im należy się normalne życie to powinny mieć tyle samo co twoje dziecko. -
Re: Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-08-12 16:01:39Odpowiedz CytujNiczyim kosztem ani moich ani jego dzieci z poprzedniego małżeństwa. Tu nie chodzi tylko o pieniądze, ale Ty widocznie jesteś albo za ......, albo..... Chodzi o złośliwoś i stosunek byłej zony, wina ich rozpadu małżeństwa jest po obu stronach, razem tego chcieli i Ona i On - wspólnie podjeli tą decyzję. A Twoje słowa są raczej prymitywne i takie trochę "wiejskie" cyt. wiedziałaś, że on ma dzieci.... Bez komentarza. To mi wszystko o Tobie już mówi. W takim razie ty wybierasz dobro wszystkich dzieci (w tym rownież i moje) , czy wybierasz dobro tamtych dzieci!!!!! Nas - jak już wspomniałam - nie stać na opiekunkę - tylko są takie czasy, że musimy wziąść kredyt, bo nie mamy innego wyjścia. Poza tym, opieka nad dziećmi i finansowanie ich nie spoczywa na jednym rodzicu, a w tym przypadku właściwie tak jest. Bo to moj partner zabiera ich do kina, płaci obiady w szkole, kupuje bilety, teraz calą wyprawkę do szkoły itd. Nas na to nie stać, ją tak, bo wiemy dokładnie ile zarabia i gdyby była uczciwa i normalnie można było z nią rozmawiać to też inaczej wszyscy byśmy do tego podchodzili. Ciebie po prostu sciska i nie potrafisz racjonalnie mysleć, bo podejrzewam , że jesteś bezpośrednio jedną ze stron w podobnej sytuacji. A ja wiem tyle, że miłości, i to tak nazywane przez Ciebie "dobro" dzici mojego partnera dostają więcej od nas. Inaczej nie byłoby histeri z ich strony, płaczów itd że ex nie chce ich do nas puścić itd. Oni chcą z nami przebywać, nie jest u nas im ciągle wpajane, że ktoś jest zły , okropny i ciągle wyzywany epitetami - może dzieci sobie tego nie zyczą i nie chcą tego słuchać - jak to robi ich mama. Nigdy z naszych ust nie usłyszeli złego słowa na swoją mamę i jej nowego partenra, nigdy nie ponizylibyśmy się do takiego czegoś a Ona niby mądra i kochając kobieta robi "dobrze" dla dzieci wyklinając, mszcząc, zwalajac cała wine na ojca tak na prawdę nie wiadomo za co.... Jesli się ma dzieci to się je wychowuje i kocha Mądrze a nie egoistycznie!!!!!!!!!!! I jeszcze jedno dla Ciebie być może tysiąc zł to nic dla mnie to w chwili obecnej majątek i chcemy płacić alimenty ale trzeba też brać pod uwagę , że dzieci mają obojga rodziców i jedno płaci na nie tysiąc i drugie powinno też tysiąc to już jest 2 tyś. (za tyle na prawdę 2 dzieci można utrzymać)... -
Re: Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-08-12 17:48:06Odpowiedz CytujZgadza się za 2000zł można w miarę normalnie dzieci utrzymać ale tobie zdaje się chodzi o to by mąż nie płacił 1000zł.Dziewczyno dlaczego facet mieszkający w Warszawie pracuje za 1480zł ja mieszkam w dużym mieście na etacie zarabiam 1600zł i 400zl dorabiam więc mam 2000zł a dorosły facet dorobić nie może tym bardziej że ma dzieci większość tak robi i korona im z główki nie spada.Nie rozumiesz jednej podstawowej rzeczy nikt poza nimi dwoma nie ma obowiązku utrzymywania ich dzieci źle robi jeżeli wpaja dzieciom jaki to ojciec zły.Postaw się w jednej sytuacji dostajesz od faceta powiedzmy 500zł na swoje dziecko co byś z nimi zrobiła???Zobacz ja miałam a teraz syn ma bo ma 18lat 480zł uważasz że gdybym całe życie nie dorabiała nieraz po kilkanaście godzin było by nas stać na cokolwiek.Dlaczego dorosły facet mający dzieci w dwóch zwiążkach nie może dorobić jak większość innych tylko siedzi na posadce i jedyne wyjście jakie widzi to takie żeby obniżyć alimenty tak trochę nie fair coś dać potem zabrać.Jak dla mnie dupa nie facet i nie mów mi że nie można bo to nieprawda bo ja pracuję,mam też zlecenie piorę sprzątam teraz już z pomocą młodego bo może sam też trochę zarobić ale miał 4lata jak zostaliśmy sami więc zamiast rozczulać się i głowić skąd wżiąść to do lepszej roboty i tyle.Bo i tobie wtedy będzie lżej. -
Re: Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-08-13 10:00:25Odpowiedz CytujDrogie Panie, jestem w sytuacji dla mnie dramatycznej, a jakże podobnej do EDYTY2907. Jestem po rozwodzie ponad 10 lat.Sąd zasądził alimenty na dziecko.Mimo rozwodu bez orzekania o winie moje kontakty z dzieckiem,dbanie o rozwój itd. zostały sprowadzone wyłącznie do roli płatnika.Straciłem pracę.Nie mogłem płacić alimentów przez dobre 7 lat.Szukałem pracy z pensją, która pozwoliłaby na płacenie alimentów (i więcej),a także na planowanie nowego życia.W czasie gdy nie pracowałem - szukałem pracy,dokształcałem się na kursach zawodowych z UP, kończyłem liceum i maturę,poszedłem na studia,ale finansowo nie wyrobiłem,więc nie mogłem ich kontynuować.Starałem się przez to zdobyć nowy zawód i posiąść pracę pozwalającą mi godnie żyć, założyć nową rodzinę, a również przez to osiągnąć możliwie jak największe zarobki dla dobra dziecka i swojego. Również w tym czasie zmagałem się i walczyłem z chorobą alkoholową, z którą wygrałem i obecnie jeżeli ktoś chce to pomagam również z nią walczyć innym osobom. W liceum poznałem osobę,z którą zamierzam założyć nowy związek.Ona widzi co się dzieje ekonomicznie u mnie.Niczego nie ukrywałem.Sama jest jeszcze w związku małżeńskim,z którego planuje wyjść,ale wacha się.Wiem,że to wachanie może być określone moją sytuacją ekonomiczną.Ale to inny problem. Teraz dostałem od komornika pismo o zajeciu mojej pensji na poczet biezących i zaległych alimentów.Sąd zasądził mi 350zł.Wiele razy prosiłem byłą żonę o zaniechanie przez nią stosowania komornika do ściągania alimentów z pensji.Po pierwsze staję się w jakiś sposób dyskryminowany w pracy, a po drugie płacę zbędne koszty komornikowi i w zasadzie utrzymuję również jego.W XXI wieku - przelewy są darmowe, a zakład pracy na wniosek byłej żony i na podstawie dostarczonego wyroku może przelewać na konto bankowe byłej żony alimenty.Bez komornika.Wzięcie kredytu również nie jest dla mnie teraz możliwe bo spadła mi zdolność kredytowa praktycznie do 0. Mam 2000 netto. Pracuję poza miejscem zamieszkania.Wynajmuję mieszkanie, które kosztuje 1000zł. Alimenty to 350zł, więc na skromne życie (żwyienie siebie)zostaje niecałe 700zł.A do tego dochodzi przejazd. Nie jest więc możliwe realne założenie rodziny, a nawet kontynuowanie pracy bo się nie utrzymam praktycznie w żadnej pracy przy zajęciu 60% pensji. Podziwiam i wspieram determinację trwania w związku i w niedostatku EDYTE2907-miłość zawsze zwycięża ostatecznie:-) Ja również kocham nową osobę i ona też, tylko fakt mojej ekonomii hamuje ją przed podjęciem decyzji o rozwodzie, przeżywając w przeszłości wiele upokorzeń od swojego męża, który widząc,że może ją stracić stara się usilnie odwieść ją od tej decyzji.Praktycznie mieszkają jeszcze razem. -
Re: Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-08-13 10:33:20Odpowiedz CytujWiesz co sorry za to co ci powiem teraz boisz się o swój tyłek a pomyślałeś co twoje dziecko miało jeść przez te 7lat przez jakiś czas nie było funduszu alimentacyjnego i kobieta grosze dostawała a może wcale a co ma zrobić kobieta jak straci prace twoim tokiem myślenia powinna zabrać to co daje dziecku kształcić się robic kursy i mieć w nosie szukać pracy której nie da sie znaleźć.Prawda taka komornik i sąd siedzą ci na tyłku a może i prokurator się dorwał i grozi wiezieniem to łaskawie zlapałeś robotę mam takiego braciszka,już go przymnknęli to teraz buli gdyby miał wyjście zety by nie położył.Tylko odpowiedz z jakiej racji z podatków innych mają być utrzymywane cudze dzieci ja tam za nikogo bulić nie chce a te 350zł gdybys cokolwiek robił mógłbyś zapłacić bez problemu nie ma tu jakiejs złośliwości byłej przez podnoszenie alimentów.A dziwisz się jej że komornika nie zdejmie jaką ma gwarancje skoro tyle czasu dzieciak kasy nie widział i pretensje możesz mieć do siebie ty byłeś nie fair a ty masz zdaje się do byłej komornika i wielu innych swoją winę usprawiedliwiasz. -
Re: Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-08-13 13:10:31Odpowiedz CytujJanko poniekąd zgadzam się z Niulką, na dzieci trzeba placić bez względu na to czy ty masz co do tzw. gęby włożyć czy nie. Rozumiem Cię w jakiś sposob, że popadłeś w alkoholizm - moj partenr pewnie gdyby nie ja i w jakiś sposob jego determinacja podobnie by skończył (bo w pewnym momencie swego życia nie widział innej sytuacji z wyjścia - jednym słowem mowiąc pujscie na łatwiznę) ale wiem, że na pewno przy tym wszystkim płaciłby chociaż skromne ale zawsze jakieś pieniądze na dzieci (przecież na alkohol jakieś musiałeś mieć), poza tym powstrzymywała Go od alkoholu jeszcze jedna sparwa wstyd przed dziećmi i ogormna obawa, że przez to nie będzie już w ogole mogł ich widywać. Co do miłości i wsparcia - jak to okreslił moj kochany partner - uskrzydla, daje pawera i chce się dalej żyć. Życzę Ci jak najlepiej w zyciu ale nigdy nie zapominaj o dzieciach, one potrzebuje zarowno Twojej obecności jak i Twoich pieniędzy i miłości. Twoja była rzeczywiście też mogła mieć podobne trudne sytuacje życiowe do Twoich,(bez pieniędzy) ale zawsze musiała jakoś sobie z nimi poradzić i dzieci nakarmić, ubrać. Ukladanie zycia nidgy nie kosztem dzieci a razem z nimi i dla nich.... J a też bardzo dobrze rozumiem, że prace w obecnych raliach jest bardzo trudno znaleźć, wiemy i znamy to troche z doświadczenia. W naszym porzypadku mając małe dziecko - oboje musimy pracowac zawodowo, ja pracuje nawet na dwoch etatach - bo mi się udało dodatkową pracę nawet fajną znaleźć ale (i tu Niulka do Ciebie - bo o tym pisałaś) musimy oboje dzielić obecnie obowiązki nad opieką naszego kilku miesięcznego dziecka. Jest przy tym na prawde wiele kombinacji, nawet czesto z bolem serca musze zostawiać je z moją starszą corka - bo po prostu juz nie ma wyjscia a dodatkowa praca mojego partenra - no coż na razie nie ma nawet takiej opcji. Zanim urodziła się Kornelka dorabiał gdzie się dało i jak się dało, rozworząc pizze, składając meble, a że jest złotą rączką to i przy naprawach wszelkiego rodzaju. Teraz tez to się zdarza ale jest to bardzo rzadko... bo wiecej czasu to On opiekuje się corka. Janko trzymam za Ciebie kciuki abyś znalazł dobrą i wydajna prace, pospłacał wszystkie zobowiązania wobec dziecka i ułożył sobie na nowo życie... no i bardzo dużo miłości !!!!!!!!!!!!!!!!!!! -
Re: Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-08-13 13:40:40Odpowiedz CytujA teraz pomyśl gdybyś z tym wszystkim została sama tzn masz małe dziecko nie masz go gdzie oddać tak tak było ja tak miałam bo ze względu na stan zdrowia mój syn nie dostał pozwolenia od lekarza na pójście do przedszkola,mieszkaliśmy wówczas w prywatnej kamienicy razem z moim ponad 80-letnim dziadkiem ciężko chorym.Nie potrafisz po prostu odwrócić tej sytuacji bo gdybyś byla po drugiej stronie to było by gorzej niż masz teraz i poradziła byś sobie.Jesteście w trójkę do opieki nad jednym dzieckiem więc możliwośći są i nie jest jedyną drogą wynajęcie opiekunki wierz mi ja sobie bez niej poradziłam a byłam sama,bywało że młody szedł ze mną do sklepu do pracy a do przedszkola poszedł dopiero od września następnego roku.Po prostu wierz jeśli w ten sposób chcecie dopiec byłej to to wam się specjalnie nie uda jedyne co uzyska twój mąż to to że była zatriumfuje i powie dzieciom jaki ten tata s....l a chyba nie o to mu chodzi.Janko był człowiekiem słabym ale to nie usprawiedliwia jego postępowania mam takiego wlaśnie brata wiecznie obrażony na to że trzeba placić na dzieci które się zrobiło a ma ich troje w trzech różnych miejscach,każdy ma prawo do chwil słabości alkohol wciąga ja to wiem najlepiej straciłam drugiego dzieciaka bo mój eks już mąż zaliczał kolejną panią na boku i niechcący zrobił małego synka i alkohol był dla mnie odkocznią do zapomnienia,tyle że ja się nie usprawiedliwiam mój syn wyrósł na świetnego chłopaka ma przyrodniego brata który nie wie o jego istnieniu a ojciec po prostu jest o miłości z jego strony niewiele można mówić on po prostu jest przychodzi czasem razem wyjeżdają tyle. -
Re: Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-08-13 16:03:25Odpowiedz CytujJak trojka do opieki, czy moją 10letnia starszą corkę uważasz zo opiekunkę do dziecka, teraz są wakacje to i od czasu do czasu posiedzi z dzieckiem, gdy z nią zostałam sama od pierwszego dnia jej narodzin, nie miałam ani rodziców, ani osiemdziesięcioletniego dziadka ani kamienicy, nikogo kto by mi pomogł. Uwierz mi przeszłam domy samotnej matki, pracę nocami w piekarniach itp. .... w ogole o czym my mowimy, nie masz pojęcia jakie miałam kiedyś też z pierwsza corką zycie i nigdy jej ojciec nawet nie odwiedzil, nie moweiąc już o jakimkolwiek groszu na Nia i Ty mi smiesz mowić , że ja idę na łatwizne. Po prostu dałam sobie jakoś w zyciu rade, ba nawet studia zaocznie udało mi się skończyć bo wziełam kredyt studencki i wiem co to znaczy nie mieć co dać dziecku jeść, wiem co to znaczy z małym dzieckiem tułać się z wozkiem nocami po praku itd. ale nigdy nie bedę się użalała nad soba....,mam tylko to szczęście , że dzieki pomocy Paniom z ośrodka znalazłam fajną pracę, w ktorej się przez tyle lat wykazałam i w końcu po 7 latach zostałam doceniona, dzięki temu mogłam sobie pozwolić na 38 lat kredytu żeby mieszkać w Wawie w skromnym małym dwupokojowym mieszkaniu (nie liczyłam na to, że mi Państwo da...!!!!!) przezywałam biede okropną zyjąc ciągle z corką na suchych kajzerkach itp. I ciągle Ci kobieto tłumaczę chcemy płacić, tylko , że nam nie starcza już na życie po tym co zostaje, a moje (nasze) dzieci tak samo chcą jeść ..... Powiem szczerze marzyłabym mieć 1000 zł miesięcznie na moją dwojkę dzieci......... Ja nie mam od kogo pozyczać, nie mam rodziny, rodzeństwa, ciotek, wujkow , dziadkow itd. Zostałam w pewnym momencie w życiu sam dosłownie i w przenośni (bo miałam przy sobie małą coreczkę) a to mi trzeba przyznać, że kiedyś byłam młoda, głupia,naiwna i wydawało mi się że szaleńczo zakochana w pierwszym swoim partnerze, gdybym miała ten rozum kiedyś co teraz na pewno z taką osobą nie spotykałabym się, ale gdy brak Ci w zyciu czasami kogokolwiek bliskiego (tak jak mi wtedy) widziałam w moim wtedy chłopaku szczęście, bratnią duszę, kogoś bliskiego.... tak bardzo byłam naiwna, ale nie mam Mu za zle to On stracił wiele nie ja - ja mam corke, on ma zycie poza granicami kraju albo nie wiem gdzie - nie interesuje mnie juz to teraz, niech sobie robi, zyje itd co chce teraz. Moja starsza corka też na niego żłego słowa nie usłyszy -
Re: Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-08-13 19:50:57Odpowiedz CytujDziewczyno dorabiasz sobie ideologię mój 80-letni dziadek miał rozum małego dziecka i strach było go samego zostawić a gdzie z dzieckiem ja też się nacięłam w życiu i nikogo za ten błąd nie obwiniam ja ci tylko mówię co ci powie sąd tamte dzieci już były gdy zdecydowaliście się na kolejne dziecko to samo usłyszał mój eks mąż,i druga sprawa dlaczego ot tak sobie odpuściłaś pieniądze na starszą córkę.Kobieto masz dwoje zdrowych dzieci to się z tego ciesz niektórzy w życiu tyle szczęścia nie mają i to jest rozpacz wiele się naoglądałam przez miesiące pobytu mojego syna w szpitalu i wiem jedno odpowiedzialnośc za dzieci powinni ponosić rodzice i oboje rodzice.Uważasz za normalne postępowanie odpowiedzialne nie mając dziecku co dać jeść nie dopuszczasz do siebie że sama za dziecko odpowiedzialna nie byłaś jeśli unosisz się dumą to trudno kto ma miękkie serce z reguły musi mieć twardy tyłek.Po prostu uważam że powiedzmy 500zł na jedno dziecko to są normalne alimenty ani za małe ani za duże i każdy kto wiąże się z osobą z alimentami powinien o tym wiedzieć.Nie sztuką jest robić dzieci sztuką jest żyć tak aby przez nasze postępownaie nikt nie cierpiał a tu niestety ucierpią niczemu niewinne dzieciaki.Wierz mi ja to też znam z dwóch stron jestem z facetem płacącym alimenty płaci swojemu dorosłemu synowi 400zł+100euro co miesiąc chłopak ma rentę po matce i sam dorabia jest ojcem i nie wyobrażam sobie tego żeby mi przyszło do głowy chłopakowi cokolwiek zabrać stąd też odpowiedzialna decyzja że kolejnych dzieci nie będzie nie dlatego że ktoś z nas ich nie chce ale dlatego że oboje jesteśmy odpowiedzialni za te które już mamy.Masz ciężko zgadza się ale trochę też na własne życzenie nie chcesz nic od ojca swojej córki,ale naprawdę ciesz się tym że dzieci są zdrowe bo dopiero wiedziała byś jaką kasę trzeba mieć żeby leczyć ja dziś spłacam kredyt wzięty na rehabilitację syna po ciężkim wypadku bo tatko się wypiął a syna na nogi nie miał kto postawić nie wszystkie byłe są takie jak była twojego. -
Re: Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-08-15 00:52:50Odpowiedz CytujWiesz co sorry za to co ci powiem teraz boisz się o swój tyłek a pomyślałeś co twoje dziecko miało jeść przez te 7lat przez jakiś czas nie było funduszu alimentacyjnego i kobieta grosze dostawała a może wcale a co ma zrobić kobieta jak straci prace twoim tokiem myślenia powinna zabrać to co daje dziecku kształcić się robic kursy i mieć w nosie szukać pracy której nie da sie znaleźć.Prawda taka komornik i sąd siedzą ci na tyłku a może i prokurator się dorwał i grozi wiezieniem to łaskawie zlapałeś robotę mam takiego braciszka,już go przymnknęli to teraz buli gdyby miał wyjście zety by nie położył.Tylko odpowiedz z jakiej racji z podatków innych mają być utrzymywane cudze dzieci ja tam za nikogo bulić nie chce a te 350zł gdybys cokolwiek robił mógłbyś zapłacić bez problemu nie ma tu jakiejs złośliwości byłej przez podnoszenie alimentów.A dziwisz się jej że komornika nie zdejmie jaką ma gwarancje skoro tyle czasu dzieciak kasy nie widział i pretensje możesz mieć do siebie ty byłeś nie fair a ty masz zdaje się do byłej komornika i wielu innych swoją winę usprawiedliwiasz. Pani to widzę, że widzi tylko pokrzywdzone dziecko. Ja też zgadzam się, że na dziecko powinno się łożyć w każdej sytuacji-o ile ma się takie możliwości. Nie mogąc znaleźć pracy odpowiadającej mojemu wykształceniu zmieniłem to wykształcenie na ile mogłem, to,że nie mogłem znaleźć pracy w wyuczonym zawodzie - poprzez naukę nowych zawodów zmieniłem je i uzyskałem nowe kwalifikacje. Nigdy nie unikałem płacenia alimentów, ale jak się ma trzy krotnie rozwiedziona mamę, która sobie znalazła sposób na życie swoje i dzieci z alimentów jeszcze z czasów PRL to nic innego swoim dzieciom nie przekazała dobrego. Alimenty płacone przez mojego (niepoznanego)teścia były wypłacane nawet do 28 roku życia mojej byłej zony.Ona studiowała, ja pracowałem i utrzymywałem ją, potem dziecko i teściową, a laimenty na żonę szły od razu do kieszeni teściowej na spłatę jej długów i alkohol. Rozpiłem sie właśnie w tej rodzinie. Potem teściowa rozwiodła nasze małżeństwo, za rok swojego syna i walczyła o to, aby nie płacił alimentów i była szwagierka widząc, że nie ma pracy postanowiła wogóle zrezygnować z alimentów na chorego syna w kwocie 150zł-nie utrudniając kontaktów z dzieckiem. Co do mojej byłej małżonki to tak, jak pisałem. Dopuki mogłem to płaciłem.Ona nie ukrywam miała równiez ciężko, ale pod kontrolą mamusi doprowadziła do stanu faktycznego - sprowadzenia mojej roli ojca wylącznie jako płatnika alimentów. Płaciłem do 10.2002 roku. A czy Pani wie, że lecząc się i pozostając w niedostatku mogłem domagać się alimentów od mojej byłej żony? Wolałem się wyleczyć, skończyc szkołę, odbyc kilka szkoleń po to, abym ekonomicznie mógł znaleźć pracę lepszą, lepiej płatną i aby dziecko miało większe alimenty. Na to potrzebny był czas, podczas którego matka dziecka nie stwarzała możliwości do kontaktu z dzieckiem (nie widziałem córki 10lat), zabronila przychodzić do miejsca jej zamieszkania, do szkoły. Córka na jednym z nielicznych spotkań wołać mnie zaczęła wujek!!! Żenada. Była wyszła drugi raz za mąż za emerytowanego wojskowego, który obecnie nadal pracuje na pełnym etacie w jej firmie, gdzie ona zajmuje wysokie kierownicze stanowisko. Jej ekonomia nim wyszła za mąż była na o wiele większym poziomie niz moja. Obecnie mój zarobek to 2000 zł, a ich prawie 15.000/mc. Mają 5 pokojowe mieszkanie, za które płacą tylko za prąd bo to wojskowe!!!Dwa samochody itd. Jeżeli chodzi o to kto mi siedzi i gdzie to mogę tylko napisać tak,że Pani zajadłość w tym temacie dowodzą jedynie Pani problemu.Chyba Pani nie ma alimentów płaconych przez męża,kochanka i wytyczyła Pani sobie wyłącznie drogę przez sąd z myślą wyłącznie o dokopaniu facetowi, lub facetom. Proszę Pani na pewnym poziomie intelektualnym człowiek się może porozumieć bez sądów i egzekucji komorniczej, która w pewnych sytuacjach, np uchylania się od płacenia alimentów jest konieczna. Są sady polubowne, a w sprawach rodzinnych i osobistych porozumienie małżonków dla dobra dziecka jest wskazane. Ja pisałem tylko, że oprócz komornika, ponieważ wie gdzie pracuję mogła z wyrokiem sądu zgłosić to w kadrach i zakład pracy przelał by z mojej pensji na jej konto kasę na dziecko.A to co dostaje za tę czynność komornik 70zł mozna by dziecku więcej dać. W sprawie zaległości to też można się porozumieć i zawrzeć pisemną ugodę. A teraz z 2000 zł muszę zapłacić mieszkanie 1000, koszty alimentów biezących 420 i reszta około 500-600 zł to życie, a właściwie wegetacja. Tylko,że jak komornik wsiada na pensję 60% to po prostu nie mogę w zadnym wypadku kontynuować pracy bo nie jest mozliwe utrzymanie się. I tylko o to mi chodziło i dla tego rozumiem EDYTĘ I jeszcze raz podkreślam - nigdy nie uchylałem sie od płacenia alimentów. Są szczęśliwe małżeństwa, w których tylko jedno pracuje za niecałe 900zł i mają dziecko. I gwarantuje Pani,że żaden mąż,ani żona nie ryczy i nie wrzeszczy na tego drugiegi i nie ma pretensji,że nie pracuje w danym momencie. Ja też zamierzam założyć nową rodzinę, ale ekonomia hamuje uczucie, miłość i ogranicza marzenia...,ale Pani to chyba nawet nie wie co to prawdziwa miłość. Słowa wypowiadane na forum świadczą o tym, a także o nieznajomości tematu z życia. pozdrawiam i nie musi mi Pani odpisywać -
Re: Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-08-15 01:04:33Odpowiedz CytujJanko poniekąd zgadzam się z Niulką, na dzieci trzeba placić bez względu na to czy ty masz co do tzw. gęby włożyć czy nie. Rozumiem Cię w jakiś sposob, że popadłeś w alkoholizm - moj partenr pewnie gdyby nie ja i w jakiś sposob jego determinacja podobnie by skończył (bo w pewnym momencie swego życia nie widział innej sytuacji z wyjścia - jednym słowem mowiąc pujscie na łatwiznę) ale wiem, że na pewno przy tym wszystkim płaciłby chociaż skromne ale zawsze jakieś pieniądze na dzieci (przecież na alkohol jakieś musiałeś mieć), poza tym powstrzymywała Go od alkoholu jeszcze jedna sparwa wstyd przed dziećmi i ogormna obawa, że przez to nie będzie już w ogole mogł ich widywać. Co do miłości i wsparcia - jak to okreslił moj kochany partner - uskrzydla, daje pawera i chce się dalej żyć. Życzę Ci jak najlepiej w zyciu ale nigdy nie zapominaj o dzieciach, one potrzebuje zarowno Twojej obecności jak i Twoich pieniędzy i miłości. Twoja była rzeczywiście też mogła mieć podobne trudne sytuacje życiowe do Twoich,(bez pieniędzy) ale zawsze musiała jakoś sobie z nimi poradzić i dzieci nakarmić, ubrać. Ukladanie zycia nidgy nie kosztem dzieci a razem z nimi i dla nich.... J a też bardzo dobrze rozumiem, że prace w obecnych raliach jest bardzo trudno znaleźć, wiemy i znamy to troche z doświadczenia. W naszym porzypadku mając małe dziecko - oboje musimy pracowac zawodowo, ja pracuje nawet na dwoch etatach - bo mi się udało dodatkową pracę nawet fajną znaleźć ale (i tu Niulka do Ciebie - bo o tym pisałaś) musimy oboje dzielić obecnie obowiązki nad opieką naszego kilku miesięcznego dziecka. Jest przy tym na prawde wiele kombinacji, nawet czesto z bolem serca musze zostawiać je z moją starszą corka - bo po prostu juz nie ma wyjscia a dodatkowa praca mojego partenra - no coż na razie nie ma nawet takiej opcji. Zanim urodziła się Kornelka dorabiał gdzie się dało i jak się dało, rozworząc pizze, składając meble, a że jest złotą rączką to i przy naprawach wszelkiego rodzaju. Teraz tez to się zdarza ale jest to bardzo rzadko... bo wiecej czasu to On opiekuje się corka. Janko trzymam za Ciebie kciuki abyś znalazł dobrą i wydajna prace, pospłacał wszystkie zobowiązania wobec dziecka i ułożył sobie na nowo życie... no i bardzo dużo miłości !!!!!!!!!!!!!!!!!!! Dziękuję za słowa piękne i dodające otuchy. Odpisałem z cytatem Pani forumowiczce,wiec pewnie i Pani to przeczyta. Jestem dusza artystyczna,ale mam pracę,którą lubię wykonywać. Ja nigdy nie unikałem płacenia laimentów i nie walczę, aby nie płacić. Walczę o zmianę pozyskania tych alimentów w sposób bardziej cywilizowany - wysyłanie przez zakład pracy na mocy wyroku, a zaległe w ratach. Walczę z egzekwowaniem alimentów przez komornika - nie chce go utrzymywać. Same koszty jakie teraz naliczył to ponad 3000zł!!!To kiedy moje dziecko dostanie pierwszą ratę? Dopiero, jak komornik weźmie swoje koszty (tylko przez decyzję byłej zony - bo ONA tak chce).A w podtekscie tej egzekucji nie są alimenty.Przy jej zarobkach i jej męża to na waciki te 350zł.Chodzi o mściwość tej kobiety i abym jak najdłużej był w dołku społecznym. Ona myślała,że jak jestem chory na alkoholizm to po prostu kiedys się zapiję.To by miała największą satysfakcję.Ale ja nie mogłem dać jej tego.Teraz pomagam innym osobą wyjśc z tej choroby. Wierzę,że cała sprawa w końcu nabierze normalnego biegu. A miłość zawsze zwycięża-w moim przypadku do nowej znajomej. pozdrawiam serdecznie życząc dużo wytrwałości, wsparcia od ojca dziecka bo teraz najważniejszy jest spokój, a nie wysłuchiwanie i czytanie bzdur od osoby, która z forum zrobiła sobie czat. :-)wszystko sie pozytywnie uloży Jan -
Re: Planujemy z moim partnerem wspólne życie. Spodziewamy się dzidziusia, a alimenty, które płaci na dzieci utrudniają nam nawet wygranie sprawy o zmniejszenie ich, a co dopiero wspólny Start.
Wysłany: 2010-08-15 13:07:17Odpowiedz CytujA czy ty uwierzył byś osobie która przez siedem bitych lat nie pracowała by na swoje dziecko bo ja nie i się jej nie dziwię że chce odzyskać to co sąd zasądził.Powiedz chłopie co cię obchodzi z kim żyje jak mieszka twoja była dziecku nie dzieje się żadna krzywda a ty o tym nawet słowa nie napisałeś.Teraz nie możesz się utrzymać ciekawe kto utrzymywał się cię jak nie pracowałeś kto utrzymywal wtedy twoje dziecko czyż nie ta na którą tak zajadle tutaj piszesz że robi ci wielce na złość a nie uważasz w swoim żałosnym przekonaniu że ona ma zwyczajne ludzkie prawo być zła na ciebie.Siedem lat to nie jest miesiąc ani rok w którym każdemu noga może się powinąć siedem lat to kupa czasu gdzie musiała radzić sobie sama a ty w tym czasie dokształcałeś się żeby mieć lepiej płatną pracę i co i tak jej nie masz.O jakiej zajadlości człowieku ty mówisz o jakiej nieznajomści tematu dobrze znam temat i z jedenj i z drugiej strony i wiesz co zrobiła bym na miejscu twojej byłej pozbawiła cię praw bo tobie nawet przychodzą do głowy pomysły o braniu alimentów od byłej co będzie jak kiedyś znów ci się noga powinie będziesz chciał je od dziecka które przez siedem miałeś w nosie za co żyje a tak przynjamniej je przed tym uchroni.Wiecznie się usprawiedliwiasz alkoholizm to oczywiście wszyscy inni są winni nie ty stracileś prace wszyscy winni nie ty nie mogleś znależć bo wszystko co było nie było dla tak wysoko postawionej osoby jak ty.Znam wielu facetów super którzy zapierdalają na budowie jednocześnie szukając zmian znam wielu takich którzy pracują i dokształcają się w tym samym czasie no ale to nie dla ciebie no i oczywiście wszyscy są do d... zachlanni itp tylko nie ty.Nie mieszkam z ojcem mojego syna 14lat nic mu do tego z kim i gdzie co mam jakim jeżdżę samochodem nie on na to zarobił i tak samo ty nie zarobiłeś na to co ma twoja była.Niech do ciebie dotrze że sam jesteś sobie winien tego że się w takiej sytuacji znalazłeś nawet byle jaka praca lepsza jest od tego co masz dziś kupę długów i żal do wszytstkich świętych że ekonomia blokuje ci twoje życie.Trzeba było nie siedzieć w domu a pracować choćby za 1200zł jak duża rzesza ludzi w tym kraju zapłacić te 350zł i jaki miał byś dziś problem żaden mając 1650zł mógl byś żyć normalnie.
Najnowsze tematy
Urzą Skarbowy/ Darowizna
Mam taką ciekawą sytuację, otóż mieszkając za granicą w 2006-2009 roku wraz (...)
grożba karalna
Witam dostaje ostatnio grozby przez smmy. na maila itp. nie chce pisać co bo to (...)
Budowa domu obok bloku mieszkalnego - zbyt blisko?
Sprawa wygląda następująco. Jest sobie blok mieszkalny 5 - kondygnacyjny. Od strony (...)
Nie wskazanie osoby keirującej pojazdem
Witam, otrzymałem 2 dni temu wyrok sądowy ws. nie wskazania kierującego pojazdem. Czy (...)
Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.
Money.pl
bblog.pl
menstream.pl
favore.pl
iwoman.pl
interaktywnie.com
platine.pl
eprawnik.pl
ban.pl
businessclick