Centralizacja administracji

to proces skupiania uprawnień do podejmowania decyzji na szczeblu centralnym i równocześnie metoda budowy aparatu administracyjnego, której istotą jest hierarchiczne podporządkowanie organów stopnia niższego organom stopnia wyższego . Podporządkowanie to polega na całkowitym uzależnieniu służbowym i osobowym, przejawiającym się w szczególności na prawie: - kierowania pracą organu niższego w sposób uznany za właściwy, - wydawania poleceń, instrukcji, wytycznych itp. (są to tzw.

akty wewnętrznego kierowania), - wkraczania dyrektywnego w ich działalność, - decydowania o sprawach kadrowych. Wprowadzona od 1 stycznia 1999 r. reforma administracji publicznej w znaczącym zakresie ogranicza występowanie centralistycznego modelu administracji publicznej .