Ceny usług telefonii stacjonarnej

W rozdziale pierwszym omówiona została dokładna metodologia porównania cen.

Drugi rozdział zawiera porównanie opłat za połączenia lokalne i międzystrefowe wymienionych operatorów. Porównania cen usług telefonicznych dokonano na dwa sposoby. Pierwszym z nich była metoda koszykowa OECD, zgodnie z którą obliczono wartości koszyków cenowych w wybranych planach taryfowych operatorów w zależności od wielkości realizowanego przez konsumenta ruchu telefonicznego. Porównano również ceny połączeń lokalnych i międzystrefowych przedstawione w cennikach operatorów (cena poza abonamentem) z opłatami zawartymi w abonamencie (z wliczonym w koszt połączenia abonamentem i darmowymi minutami). Porównań powyższych dokonano w oparciu o koszt połączeń realizowanych w sieci operatorów, jak również w ramach hurtowego dostępu do sieci, gdzie oferty operatorów alternatywnych świadczących usługi w ramach usługi WLR  porównano z ofertą operatora zasiedziałego.

Wprowadzając w specyfikę polskiego rynku usług stacjonarnych należy przypomnieć, iż w lipcu 2006 r. Telekomunikacja Polska S.A. rozpoczęła świadczenie usługi hurtowej sprzedaży abonamentu (WLR). Usługa WLR dała konsumentowi możliwość zmiany dotychczasowego operatora (tj. Telekomunikacji Polskiej S.A.) bez konieczności zmiany lokalizacji zakończenia linii telefonicznej oraz numeracji. Dzięki wprowadzeniu usługi WLR operatorzy alternatywni mieli możliwość świadczenia usług telefonii stacjonarnej często po cenach  niższych niż oferowane przez TP. W związku z tym stopniowo wycofywali się ze świadczenia, wprowadzonej pod koniec 2004 r., usługi za pomocą numeru dostępowego NDS (tzw. preselekcji). W 2008 r. usługi za pomocą NDS wśród analizowanych podmiotów świadczyły jedynie Telefonia Dialog i Tele2 Polska. Spółki nie proponowały już jednak tego typu ofert nowym klientom, jedynie świadczyły tę usługę abonentom, z którymi wcześniej podpisały umowy. Wobec powyższego usługa preselekcji nie została uwzględniona w niniejszej analizie.