Czy dialog społeczny poniesie klęskę?

Aby w najbliższych miesiącach przeciwdziałać złej koniunkturze musimy wprowadzić instrumenty, które pozwolą na ochronę istniejących miejsc pracy. Dlatego PKPP Lewiatan przygotował propozycje zmian przepisów dotyczących czasu i organizacji pracy.

Na tych rozwiązaniach zyskają zarówno pracownicy, jak i gospodarka. Oczywiście pod warunkiem, że zgodzą się na nie związki zawodowe.

Czas wprowadzić instrumenty ograniczające ekonomiczne i społeczne skutki restrukturyzacji zatrudnienia, która może dotknąć w czasie kryzysu polską gospodarkę i firmy. O rozmowy na ten temat zwróciliśmy się do rządu i do partnerów związkowych już na początku roku. Znając wrażliwość związków zawodowych na realizację zasady dialogu społecznego podjęliśmy próbę wynegocjowania z nimi oraz z rządem zmian, które mogą uchronić gospodarkę i rynek pracy przed falą zwolnień grupowych. Rozmowy się toczą, ale wiele firm nie może czekać na wprowadzenie takich rozwiązań miesiącami. Aby uniknąć kryzysu na rynku pracy już dziś potrzebny jest sygnał, że jest alternatywa dla redukcji zatrudnienia.

Rynek pracy w Polsce po kilku latach dobrej koniunktury i wzrostu liczby miejsc pracy traci swoją dynamikę. Aby, w najbliższych miesiącach przeciwdziałać złej koniunkturze musimy wprowadzić instrumenty, które pozwolą na ochronę istniejących miejsc pracy. Łatwiej i taniej chronić miejsca pracy wspierając firmy i pracowników w czasie kryzysu niż walczyć z długotrwałymi skutkami bezrobocia. Przekonaliśmy się o tym na początku lat dwutysięcznych. Ze skutkami tamtego kryzysu na rynku pracy uporaliśmy się przecież w 2006 roku, a dopiero w 2008 roku stopa bezrobocia spadła do poziomu średniej w UE.

Polskie prawo pracy i rynek pracy nie ma dostatecznej liczby instrumentów, które pozwalają złagodzić skutki dekoniunktury, ale korzystając z doświadczeń innych krajów europejskich możemy lepiej przygotować polskie firmy i rynek pracy na skutki ewentualnego kryzysu. Potrzebne nam bardziej elastyczne przepisy o czasie pracy i formach organizacji pracy. Drugim wyzwaniem będzie większa elastyczność płac. Zwłaszcza firmy, które przeżywać mogą przejściowe trudności muszą mieć łatwiejszą możliwość dostosowywania płac. Potrzebne są też instrumenty, które na czas kryzysu dawać będą ochronę istniejących miejsc pracy w firmach narażonych szczególnie na skutki kryzysu, zupełnie niezależnych od nich.