Jakie powinny być nasze szkoły w XXI wieku?

1. Nacisk na przekazywanie uczniom kompetencji przydatnych w życiu poprzez: wzrost poziomu umiejętności czytania i liczenia; uczenie się uczenia; oraz unowocześnienie programów nauczania, materiałów pedagogicznych, doskonalenia zawodowego nauczycieli oraz systemu oceny;

2. Zobowiązanie do zapewnienia wysokiej jakości nauczania dla każdego ucznia poprzez: upowszechnienie edukacji przedszkolnej; równość uczniów w systemach szkolnych; ograniczenie zjawiska przedwczesnego kończenia nauki szkolnej; oraz większą pomoc dla uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych, uczestniczących w ogólnym systemie edukacyjnych. oraz

3. Doskonalenie nauczycieli i pracowników szkół. Między innymi: większy zakres i lepsza jakość kształcenia nauczycieli; skuteczniejsza rekrutacja nauczycieli; oraz pomoc dyrektorom szkół w poprawie jakości uczenia się.

Edukacja szkolna coraz częściej jest uznawana za ważny obszar reform, jeśli państwa członkowskie mają osiągnąć cele strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia. Jednak postęp w poprawie wskaźników umiejętności czytania, ograniczenia przedwczesnego kończenia nauki szkolnej oraz poprawy osiąganego poziomu wykształcenia jest jak na razie rozczarowujący.

„Nasze systemy edukacyjne muszą się zreformować, aby oferować młodym ludziom nowe umiejętności, niezbędne w nowych miejscach pracy", powiedział komisarz Ján Figel', „ponieważ musimy przygotować młodzież do pracy w zawodach, które być może jeszcze nie istnieją.