Ocena proponowanych zmian w Kodeksie pracy

W projekcie druku senackiego nr 165 S zaproponowana została następująca treść art. 97 § 11 Kodeksu pracy: „Jeżeli pracownik pozostaje w zatrudnieniu u tego samego pracodawcy na podstawie umowy o pracę na czas określony lub umowy o pracę na czas wykonania określonej pracy, pracodawca jest obowiązany wydać pracownikowi świadectwo pracy obejmujące okresy zatrudnienia na podstawie tych umów zawartych w okresie 2 lat, poczynając od zawarcia pierwszej z tych umów".

Powyższy zapis ma za zadanie realizować słuszny cel, jakim jest odciążenie biurokratyczne i finansowe pracodawcy w sytuacji, kiedy w dłuższym okresie zawiera on wiele umów na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy z tym samym pracownikiem. 

Jednak z uwagi na warunkowe sformułowanie tego przepisu, zaczynającego się od słów: „Jeżeli pracownik pozostaje w zatrudnieniu (...)", przepis w proponowanym brzmieniu może nie tylko nie zrealizować postawionego celu, ale wręcz oznaczać uszczuplenie obecnych praw pracodawcy. Możliwa jest bowiem taka interpretacja tego przepisu, że uprawnienie pracodawcy do wydania jednego łącznego świadectwa pracy dokumentującego okres zatrudnienia na podstawie umów zawartych w okresie 2 lat, powstaje dopiero pod warunkiem „pozostawania w zatrudnieniu" przez całe te 2 lata, a więc bez ani jednego dnia przerwy. Jeżeli bowiem pracownik ma „pozostawać w zatrudnieniu", to ten, który w nim nie pozostaje powinien otrzymać świadectwo pracy. Takie sformułowanie rodzi wątpliwość, czy „pozostawanie w zatrudnieniu" musi być ciągłe, nieprzerwane, a jeżeli jednak może być rozdzielone jakimiś przerwami, to jak długimi? Na przykład: jeżeli pracownik „pozostaje w zatrudnieniu" przez 1 rok, a potem ma tydzień przerwy i znowu pracuje długi okres, to pracodawca po roku ma obowiązek wystawić mu świadectwo pracy, czy też może skorzystać z uprawnienia do łącznego wystawienia świadectwa pracy po 2 latach?

Powyższych wątpliwości proponowany przepis nie rozstrzyga. Konserwatywna, literalna interpretacja tego przepisu może nawet oznaczać zmianę na niekorzyść w stosunku do obecnego stanu prawnego. Zgodnie z obowiązującym obecnie art. 97 § 11 kodeksu pracy, o ile nie ma żądania pracownika, pracodawca może nie wystawiać świadectwa pracy dopóki trwa łączne, nieprzerwane zatrudnienie na podstawie kilku, kilkunastu lub nawet kilkudziesięciu umów o pracę trwających dłużej niż 2 lata.