Praca za granicą - ubezpieczenie w Polsce

- Osoba, która jest zatrudniona w innym państwie członkowskim Unii niż państwo wysyłające, może nadal podlegać ustawodawstwu państwa, w którym jest siedziba pracodawcy wysyłającego, z tym że nie może to trwać dłużej niż przez 12 miesięcy. Dla przykładu jeżeli polski pracodawca wysyła pracowników do Szwecji to przez rok mogą oni podlegać polskiemu systemowi ubezpieczeniowemu.

- Jakie trzeba spełnić warunki, żeby nadal podlegać polskim ubezpieczeniom?

- Warunki te określa Decyzja nr 181 Komisji Administracyjnej z 2000 r. Przede wszystkim pracownik musi być ze swoim pracodawcą związany umową. Może to być zarówno umowa o pracę jak również np. umowa-zlecenie. Jednocześnie wysłanie za granicę musi nastąpić w trakcie trwania umowy, a nie np. w czasie udzielonego urlopu bezpłatnego. Ponadto podporządkowanie służbowe musi zachodzić pomiędzy polskim pracodawcą a polskim pracownikiem tzn. polecenia pracownikowi w okresie wykonywania pracy za granicą musi wydawać polski pracodawca, wynagrodzenie, jak również ewentualne roszczenie o wynagrodzenie, przysługuje także od polskiego pracodawcy.

- Jakie warunki musi spełnić przedsiębiorca?

- Firma wysyłająca pracownika musi w Polsce prowadzić tzw. znaczącą działalność. Na prowadzenie takiej działalności wskazują m. in. zawarte w kraju umowy o świadczenie usług, dzięki którym firma osiąga obroty na terenie Polski. Przy sprawdzaniu, czy firma prowadzi znaczącą działalność opieramy się na oświadczeniu pracodawcy.