System informacji w służbie zdrowia

W załączeniu przedstawiamy przekazana do Ministerstwa Zdrowia opinie dot. projektu ustawy o systemie informacji w służbie zdrowia. 

Główną wadą opiniowanego projektu ustawy jest zbyt szczegółowy zakres danych gromadzonych w systemie. Proponowany stopień szczegółowości stanowi poważną barierę, która może uniemożliwiać wdrożenie proponowanego systemu, a dodatkowo pociąga za sobą bardzo wysokie koszty, które trzeba będzie ponieść na przygotowanie, a potem na stałe funkcjonowanie tego systemu.

W uzasadnieniu projektu użyto wielu sformułowań mających uzasadniać merytorycznie celowość proponowanych rozwiązań. Po analizie projektu, nie zauważamy informacji o tym, które z proponowanych rozwiązań miałyby służyć wymienionym w nim celom i poprzez jakie decyzje podejmowane na podstawie zgromadzonych danych te cele miałyby zostać realizowane.

Zgodnie z uzasadnieniem, projekt za kluczowe kierunki uznaje „unifikację systemów ewidencji kosztów świadczeń i usług medycznych w tym opracowanie powielanych systemów rozliczania świadczeń i usług medycznych". Projektodawca zaproponował również, iż rozwiązanie zaproponowane powinno wejść w życie 1 lipca 2009 r. Wykonanie tego zapisu w powyższym terminie jest technicznie niemożliwe. Poza tym uważamy, iż przedstawiony projekt nie tworzy żadnych "systemów rozliczania świadczeń i usług medycznych".

Inny cel, który wymienia się w uzasadnieniu projektu, to „uzyskanie pełnej informacji o opiece zdrowotnej łącznie ze świadczeniami medycznymi finansowanymi ze środków innych niż środki publiczne". Realizacja takich celów wymaga rozwiązań nie tylko zaprojektowanych w tej ustawie, ale licznych dodatkowych uregulowań przepływu takich informacji od innych podmiotów, choćby takich jak jednostki oferujące prywatne ubezpieczenia zdrowotne. Jest to w większości przypadków niemożliwe ze względu na fakt, iż firmy ubezpieczeniowe dbają o zachowanie tajemnicy nt. swoich klientów.

Jako cel projektu wymienia się również „wymianę danych zawartych w elektronicznej informacji", przy czym w systemie mają funkcjonować również świadczeniodawcy, którzy z powodów ekonomicznych nie zainwestują w sprzęt elektroniczny (np. gabinet czynny dwa razy w tygodniu po 2 godz.). Gdyby na powyższy podmiot został nałożony obowiązek gromadzenia i przekazywania odpowiednich danych znacznie podniosłoby to koszty funkcjonowania takich gabinetów, co przełoży się bezpośrednio na koszt porad przez nie udzielanych.