Telefony komórkowe w samolotach

Informacja Prezesa UKE dotycząca usług łączności ruchomej na pokładach statków powietrznych we Wspólnocie Europejskiej.   

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej informuje o wdrożeniu do polskiego porządku prawnego, poprzez bezpośrednią stosowalność, następujących dyrektyw Wspólnot Europejskich:

1. Decyzji Komisji z dnia 7 kwietnia 2008 r. (2008/294/WE), dotyczącej harmonizacji warunków korzystania z widma radiowego na potrzeby usług łączności ruchomej na pokładach statków powietrznych (usługi MCA - ang. mobile communication service on air-craft) we Wspólnocie Europejskiej, która reguluje warunki techniczne niezbędne do ograniczania ryzyka szkodliwych zakłóceń naziemnych sieci ruchomych spowodowanych usługami MCA.

2. Zalecenia Komisji z dnia 7 kwietnia 2008 r. (2008/295/WE) w sprawie zezwoleń na usługi łączności ruchomej na pokładach statków powietrznych (usługi MCA) we Wspólnocie Europejskiej.  

W wyniku kilkuletnich prac prowadzonych na poziomie europejskim zostały określone minimalne warunki techniczne pracy urządzeń instalowanych na pokładach statków powietrznych, które nie powodują zakłóceń w stosunku do pracujących w tych samych zakresach częstotliwości urządzeń naziemnych. Celem tych prac było stworzenie przestrzeni dla samodzielnych uprawnień, niezakłócających pracy urządzeń licencjonowanych na ziemi. Tę argumentację potwierdza także rozumienie uprawnienia, jakie wynika z rezerwacji częstotliwości. Nie ma ono charakteru prawa własności i nie można w żadnym stopniu przypisywać mu charakteru bezwzględnego, wykluczającego prawa innych podmiotów. Istotna jest ochrona przed zakłóceniami i temu właśnie służy określenie parametrów technicznych, wypracowane w tych decyzjach.

Prezes UKE uznaje, iż „naziemne" prawa operatorów GSM nie mogą służyć do blokowania innym możliwości korzystania z tych samych zasobów częstotliwości w warunkach zachowania kompatybilności z tymi wcześniejszymi prawami. Tak więc, w przypadku chęci świadczenia usług, np. na pokładzie statków powietrznych (samolotów), operatorzy posiadający uprawnienia do dysponowania częstotliwościami wykorzystywanymi w sposób „naziemny" są traktowani na równi z innymi podmiotami (nie posiadającymi rezerwacji), a decydującym w tym zakresie powinien być właściciel strefy niedostępnej co do zasady dla operatorów naziemnych (np. właściciel samolotu). Podejście takie sprzyja także rozwojowi konkurencyjności.