W kierunku nowego międzynarodowego porozumienia w sprawie zmian klimatu

UE i inne potęgi gospodarcze powinny pomóc w pokryciu kosztów ograniczenia emisji gazów cieplarnianych przez kraje rozwijające się.

W komunikacie przedstawiono różne możliwości zwiększenia międzynarodowych źródeł finansowania, np. wkład poszczególnych krajów byłby uzależniony od ich dochodów i poziomu emisji. Inny sposób polegałby na sprzedawaniu uprawnień do emisji CO2 w drodze licytacji.

Z kolei kraje rozwijające się - z wyjątkiem najbiedniejszych - powinny ograniczyć wzrost emisji poprzez przyjęcie strategii rozwoju umożliwiających redukcję emisji gazów cieplarnianych. W strategiach powinno się uwzględnić np. ograniczenie wylesiania obszarów tropikalnych, ponieważ odgrywają one ważną rolę w pochłanianiu dwutlenku węgla.

UE podjęła już ambitne działania na rzecz przeciwdziałania zmianom klimatu, m.in. poprzez redukcję emisji gazów cieplarnianych. Teraz ma nadzieję, że jej dotychczasowe osiągnięcia zostaną wykorzystane na konferencji ONZ, która odbędzie się w grudniu w Kopenhadze i której celem jest wypracowanie nowego, ambitniejszego międzynarodowego porozumienia w sprawie walki ze zmianami klimatu. Obowiązujący obecnie protokół z Kioto wygasa z końcem 2012 r.

UE zamierza nakłonić kraje rozwinięte do przyjęcia zobowiązania polegającego na 30-procentowej redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2020 r. (w porównaniu z poziomem z 1990 r.). Wkład poszczególnych krajów byłby uzależniony od ich dochodów, liczby ludności, poziomu emisji oraz poczynionych postępów w zakresie redukcji emisji. Zobowiązania byłyby prawnie wiążące, a wywiązywanie się z nich byłoby monitorowane.