W sprawie strategii antydopingowej w Polsce

Jako Rzecznik Praw Obywatelskich z uznaniem obserwuję dotychczasowe działania podejmowane na forum międzynarodowym przez polskie organy władzy publicznej oraz organizacje sportowe - które są współodpowiedzialne za zapobieganie i walkę z dopingiem - zmierzające do zapewnienia właściwej, opartej na zasadach fair play, rywalizacji sportowej. Przykładem tego jest udział przedstawicieli Polski w wypracowaniu międzynarodowych rozwiązań prawnych służących zwalczaniu dopingu, jak również ratyfikowanie przez Polskę m.in. Konwencji Antydopingowej Rady Europy z 16 grudnia 1989 r., Światowego Kodeksu Antydopingowego przyjętego dnia 5 marca 2003 r. przez Światową Agencję Antydopingową (WADA) oraz Międzynarodowej Konwencji o Zwalczaniu Dopingu w Sporcie przyjętej dnia 19 października 2005 r. podczas 33 sesji Zgromadzenia Ogólnego UNESCO. Na uwagę zasługuje także, przyjęty podczas ostatniego kongresu WADA, nowy kodeks antydopingowy, który po ratyfikacji ma wejść w życie w 2009 roku.

Wymienione wyżej akty prawne stanowią źródło prawnych, finansowych, technicznych i edukacyjnych środków używanych w walce z dopingiem oraz są podstawą krajowych strategii antydopingowych oraz współpracy międzyrządowej. Na gruncie polskim stosowanie dopingu w sporcie kontrolowane jest zarówno przez w/w akty prawa międzynarodowego, jak i przepisy krajowe, z których zasadniczą rolę należy przypisać ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz. U. Nr 155, poz. 1298 ze zm.).