Choroba a prawo do płatnego urlopu

Landesarbeitsgericht rozpoznaje sprawę o odszkodowanie na rzecz pracownika, który nie mógł skorzystać z prawa do corocznego płatnego urlopu z powodu niezdolności do pracy i w wyniku tej niezdolności przeszedł na rentę. Na mocy właściwych przepisów niemieckich prawo pracownika do niewykorzystanego corocznego urlopu płatnego wygasa z upływem odpowiedniego roku kalendarzowego, a najpóźniej z upływem okresu dozwolonego przeniesienia urlopu, który to okres wynosi trzy miesiące, chyba że zbiorowy układ pracy wprowadza w tym względzie odstępstwo na korzyść pracownika. W razie niezdolności pracownika do pracy do końca tego okresu dozwolonego przeniesienia niewykorzystany coroczny urlop płatny nie podlega rekompensacie w postaci wypłaty ekwiwalentu pieniężnego w chwili ustania stosunku pracy.

Oprócz analogicznego roszczenia o odszkodowanie z tytułu corocznego urlopu wypoczynkowego niewykorzystanego podczas okresu rozliczeniowego ustalonego przez prawo brytyjskie, House of Lords rozpoznaje sprawę pracownika, który w trakcie nieokreślonego czasowo zwolnienia chorobowego złożył wniosek u swojego pracodawcy o udzielenie kilku dni corocznego płatnego urlopu w terminie dwóch miesięcy od chwili złożenia wniosku.

Trybunał (wielka izba) orzekł, co następuje:

1)      Artykuł 7 ust. 1 dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy powinien być interpretowany w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie przepisom lub praktykom krajowym, zgodnie z którymi pracownik przebywający na zwolnieniu chorobowym nie jest uprawniony do skorzystania z corocznego płatnego urlopu w okresie objętym zwolnieniem chorobowym.