Jakiej akcji protestacyjnej wobec zagranicznego pracodawcy związki zawodowe nie mogą prowadzić?

Szwedzka ustawa o delegowaniu pracowników określa szczegółowe warunki pracy i zatrudnienia, w zakresie zagadnień wymienionych w dyrektywie 96/71, z wyjątkiem minimalnej stawki płac. Ustawa pomija kwestie wynagrodzeń, które w Szwecji są tradycyjnie powierzone partnerom społecznym i regulowane w drodze rokowań zbiorowych. Prawo szwedzkie przyznaje organizacjom związkowym, pod pewnymi warunkami, prawo do stosowania działań zbiorowych, aby wymóc na każdym pracodawcy podjęcie negocjacji w zakresie wynagrodzeń czy też przystąpienie do układu zbiorowego.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został przedstawiony ETS w ramach sporu zawisłego pomiędzy Laval un Partneri Ltd, spółką prawa łotewskiego z siedzibą w Rydze (Łotwa) a  szwedzkimi związkami  zawodowymi pracowników sektora budownictwa i robót publicznych oraz elektryków w przedmiocie postępowania wszczętego przez tę spółkę po pierwsze o stwierdzenie niezgodności z prawem ich akcji protestacyjnej obejmującej swoim zasięgiem wszystkie place budowy, na których prace wykonuje spółka, oraz akcji solidarnościowej  polegającej na blokadzie wszystkich będących w toku prac związanych z elektryką, a po drugie o nakazanie zaprzestania tych akcji i po trzecie, o obciążenie organizacji związkowych zapłatą odszkodowania za poniesioną szkodę. W 2004 r. Laval un Partneri Ltd, spółka łotewska, oddelegowała pracowników z Łotwy do robót budowlanych w Szwecji.