R.H.H. Renneberg, obywatel Holandii, przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Belgii. Zajmował w ostatnim z wymienionych państw członkowskich w latach od 1996 do 1997 własne mieszkanie, które nabył w 1993 r., a zakup sfinansował w drodze pożyczki hipotecznej zaciągniętej w jednym z holenderskich banków.
W 1996 r. oraz w 1997 r. R.H.H. Renneberg był zatrudniony jako urzędnik w holenderskiej gminie Maastricht. W trakcie tych 2 lat osiągał wszystkie swoje dochody z działalności zawodowej w Holandii.
W ramach opodatkowania dochodów w Holandii za lata podatkowe 1996 i 1997 R.H.H. Renneberg wniósł, bezskutecznie, o odliczenie strat dotyczących jego belgijskiej nieruchomości. Wniosek o odliczenie dotyczył różnicy pomiędzy wartością czynszową mieszkania a zapłaconymi odsetkami hipotecznymi.
W rzeczywistości bowiem, R.H.H. Renneberg, który pracuje w Holandii, a zamieszkuje w Belgii, nie ma w świetle prawa holenderskiego, w odróżnieniu od osób, które pracują i zamieszkują w Holandii, prawa do wystąpienia o uwzględnienie przychodów ujemnych związanych z jego nieruchomością położoną w Belgii przy ustalaniu podstawy opodatkowania dochodów osiąganych w Holandii.
W tym kontekście, Hoge Raad der Nederlanden, rozpoznający sprawę w ostatniej instancji, zwrócił się do Trybunału o ustalenie, czy swobodny przepływ pracowników sprzeciwia się temu, aby podatnik niebędący rezydentem państwa członkowskiego zatrudnienia, w którym osiąga zasadniczą część dochodów podlegających opodatkowaniu, nie może przy ustalaniu podstawy opodatkowania tych dochodów uwzględnić ujemnych przychodów z najmu dotyczących mieszkania położonego w innym państwie członkowskim, podczas gdy jest to możliwe w przypadku rezydenta państwa członkowskiego zatrudnienia.
ETS orzekł, co następuje:
Artykuł 39 TWE powinien być interpretowany w ten sposób, iż sprzeciwia się on uregulowaniu krajowemu, takiemu jak sporne w postępowaniu przed sądem krajowym, na którego podstawie obywatel wspólnotowy niebędący rezydentem państwa członkowskiego, w którym osiąga on wszystkie lub prawie wszystkie dochody podlegające opodatkowaniu, nie może przy ustalaniu podstawy opodatkowania tych przychodów w owym państwie członkowskim uwzględniać negatywnych przychodów z najmu dotyczących domu, którego jest on właścicielem, wykorzystywanego jako mieszkanie i położonego w innym państwie członkowskim, podczas gdy rezydent pierwszego z wymienionych państw członkowskich może uwzględniać takie ujemne przychody w celu ustalenia podstawy opodatkowania swoich dochodów.
Jesteśmy prawnikami specjalizującymi się w różnych dziedzinach prawa. Nasz Zespół tworzą aktywni zawodowo profesjonaliści, posiadający wieloletnie doświadczenie w udzielaniu pomocy prawnej szerokiemu gronu Klientów.
Newsletter
Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.