Kiedy studentom z innych państw członkowskich UE przysługuje prawo do stypendium na pokrycie kosztów utrzymania w danym kraju?

Podczas kontroli IB-Groep ustalił jednak, iż w okresie od lipca 2003 r. do grudnia 2003 r. J. Förster nie wykonywała pracy zarobkowej. Uznając, że J. Förster nie może już być traktowana jako pracownik, IB-Groep uchylił decyzję o przyznaniu stypendium na pokrycie kosztów utrzymania na okres od lipca 2003 r. do grudnia 2003 r. J. Förster została wezwana do zwrotu nienależnego świadczenia.

Zaskarżając tę decyzję, J. Förster podniosła w szczególności, że w spornym okresie była ona już zintegrowana ze społeczeństwem niderlandzkim w takim stopniu, aby na podstawie prawa wspólnotowego móc, jako studentka, ubiegać się o stypendium na pokrycie kosztów utrzymania. W tej kwestii powołała się ona na wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie Bidar (wyrok z dnia 15 marca 2005 r. w sprawie C-209/03, Bidar, Zb.Orz. s. I-2119), w którym orzeczono, że można przyjąć istnienie określonego stopnia zintegrowania, jeśli zainteresowany student zamieszkiwał w przyjmującym państwie członkowskim przez pewien okres.

W następstwie tego wyroku IB-Groep wydał wytyczne, zgodnie z którymi studenci z Unii Europejskiej powinni, przed złożeniem wniosku o stypendium, zamieszkiwać zgodnie z prawem na terenie Niderlandów nieprzerwanie przez okres przynajmniej pięciu lat.

Centrale Raad van Beroep, rozpoznający sprawę J. Förster w drugiej instancji, wystąpił do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości o uściślenie, w jakich warunkach studentom z innych państw członkowskich może przysługiwać stypendium na pokrycie kosztów utrzymania.