Miejsce świadczenia usług rozrywkowych

Takie rozwiązanie jest, zdaniem luksemburskiego Trybunału, racjonalne pod względem podatkowym, gdyż omawiane usługi są poddane reżimowi podatku VAT w tym państwie członkowskim UE, na którego terytorium zamieszkują odbiorcy tych usług.

Przyjęcie takiej interpretacji, że usługi rozrywkowe według w art. 9.2. c VI Dyrektywy są świadczone w miejscu ich faktycznego wykonania stanowi jeden z wyjątków od zasady ogólnej (według której miejscem świadczenia usług jest miejsce siedziby usługodawcy). Dzięki temu podmioty spoza Unii świadczące tego typu usługi na terenie państwa członkowskiego UE mają tam "stałe miejsce prowadzenia działalności". Nie przysługuje im więc prawo do zwrotu VAT na podstawie XIII Dyrektywy.

ETS wyjaśnił przy okazji, iż dla uznania danej usługi za działalność rozrywkową lub podobną w rozumieniu art. 9 ust. 2 lit. c) tiret pierwsze VI Dyrektywy nie jest konieczne, żeby usługa świadczona przez dostawcę miała charakter artystyczny. Może to być działalność, w której podstawowym celem usługodawcy jest przysporzenie rozrywki klientom (np. udostępnienie automatów do gier). 

Wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (pierwsza izba) z dnia 12 maja 2005 r. w sprawie C-452/03 RAL (Channel Islands) Ltd, RAL Ltd, RAL Services Ltd, RAL Machines Ltd przeciwko Commissioners of Customs & Excise - http://www.curia.eu.int/.