Uregulowanie austriackie dotyczące zakładów opieki zdrowotnej uzależnia utworzenie samodzielnego ambulatorium - czyli placówki samodzielnej pod względem organizacyjnym mającej za zadanie badanie lub leczenie osób, których stan nie wymaga hospitalizacji - od wydania uprzedniego zezwolenia administracyjnego. Zezwolenie to może zostać wydane tylko, gdy „istnieje zapotrzebowanie" uzasadniające utworzenie nowego zakładu w świetle świadczeń zdrowotnych już oferowanych, w szczególności przez lekarzy, którzy zawarli umowy z kasą chorych. Do krajów związkowych należy zapewnienie wykonania tego uregulowania.
Wobec powyższego, rządy Górnej Austrii i Wiednia odrzuciły wnioski o wydanie takiego zezwolenia złożone przez spółkę Hartlauer z siedzibą w Niemczech, która zamierza utworzyć prywatne ambulatoria dentystyczne w Wiedniu i w Wels w Górnej Austrii. Oba rządy podkreśliły, że wystarczająca opieka stomatologiczna jest zapewniona przez publiczne zakłady opieki zdrowotnej, prywatne zakłady użyteczności publicznej i innych lekarzy, którzy zawarli umowy z kasą chorych, oferujących porównywalne świadczeniań. Wyszedłszy z takiego założenia, rządy stwierdziły, że z tego względu nie istnieje zapotrzebowanie uzasadniające utworzenie prywatnego ambulatorium dentystycznego.
Spółka Hartlauer wniosła skargę do Verwaltungsgerichtshof, który z kolei zwrócił się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z pytaniami dotyczącymi zgodności uregulowania austriackiego ze swobodą przedsiębiorczości.
Trybunał (wielka izba) orzekł, co następuje:
Przepisy art. 43 TWE i 48 TWE stoją na przeszkodzie przepisom krajowym - takim jak będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym - zgodnie z którymi do utworzenia prywatnego zakładu opieki zdrowotnej w formie samodzielnego ambulatorium dentystycznego wymagane jest uzyskanie zezwolenia, a zezwolenia tego nie udziela się, jeżeli w związku z istniejącą już ofertą świadczeń lekarzy, którzy zawarli umowy z kasami chorych, nie ma zapotrzebowania uzasadniającego utworzenie takiego zakładu, ze względu na to, że przepisy te nie poddają takiemu systemowi w równy sposób praktyk grupowych oraz że nie opierają się na warunku mogącym w wystarczający sposób zakreślić ramy uznania władz krajowych.
W orzeczeniu ETS podniósł, że uregulowanie austriackie stanowi ograniczenie swobody przedsiębiorczości, gdyż z jednej strony zainteresowane przedsiębiorstwa ryzykują poniesienie dodatkowych opłat administracyjnych i obciążeń finansowych, związanych z wydaniem takiego zezwolenia, a z drugiej strony uregulowanie krajowe zastrzega wykonywanie działalności na własny rachunek dla pewnych podmiotów gospodarczych spełniających wcześniej określone wymagania, których przestrzeganie warunkuje wydanie tego zezwolenia. W tym przypadku skutkiem zastosowania tego uregulowania austriackiego było pozbawienie spółki Hartlauer jakiegokolwiek dostępu do rynku dentystycznej opieki zdrowotnej w Austrii.
|
Krajowa Komisja Energetyki (CNE) jest hiszpańskim organem regulacji w zakresie funkcjonowania systemów energetycznych. Od roku (...)
W niedawnym orzeczeniu ETS odniósł się do swobody podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej, w sprawie majacej za przedmiot (...)
Codziennie nowa bezpłatna porada!
Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.