Głównym celem dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości przyznawanej ochrony (Dz.U. L 304, s. 12 i sprostowanie Dz.U. 2005, L 204, s. 24) jest zapewnienie, z jednej strony, aby państwa członkowskie UE stosowały wspólne kryteria dla identyfikowania osób rzeczywiście potrzebujących międzynarodowej ochrony, a z drugiej strony, aby we wszystkich państwach członkowskich był dostępny minimalny poziom świadczeń dla takich osób.
W dniu 13 grudnia 2006 r. małżonkowie Elgafaji zwrócili się z wnioskiem o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy w Niderlandach, dołączając do tego wniosku dowody mające na celu udowodnienie rzeczywistego ryzyka, na które byliby oni narażeni w przypadku wydalenia do państwa pochodzenia czyli Iraku. Decyzjami z dnia 20 grudnia 2006 r. właściwy minister odmówił wydania zezwolenia na pobyt czasowy małżonkom Elgafaji. Minister uznał w szczególności, że nie wykazali oni wystarczająco okoliczności, na które się powoływali i w związku z tym nie udowodnili istnienia rzeczywistego ryzyka poważnego i zindywidualizowanego zagrożenia, na które, jak twierdzili, byliby narażeni w państwie pochodzenia.
W następstwie oddalenia ich wniosków, małżonkowie Elgafaji wnieśli skargę do Rechtbank te' s-Gravenhage, która została uwzględniona przez ten sąd. Raad van State - sąd, do którego zostało wniesione odwołanie w tej sprawie, uznał, że mające zastosowanie przepisy dyrektywy 2004/83/WE budzą wątpliwości interpretacyjne i postanowił wystąpić do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniami prejudycjalnymi. Sąd odsyłający zmierza zasadniczo do wyjaśnienia, czy właściwe przepisy dyrektywy (art. 15 lit. c) dyrektywy w związku z art. 2 lit. e)) należy interpretować w ten sposób, że istnienie poważnego i zindywidualizowanego zagrożenia życia lub integralności osoby wnoszącej o ochronę uzupełniającą uzależnione jest od tego, czy przedstawi ona dowód na to, że stanowi konkretny cel przemocy ze względu na elementy charakteryzujące jej sytuację osobistą.
ETS orzekł, co następuje:
Wykładni art. 15 lit. c) dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004°r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osoby, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony oraz zawartości przyznawanej ochrony w związku z art. 2 lit. e) tej dyrektywy należy dokonywać w taki sposób, że:
Ponad 2,3 promila alkoholu w organizmie miał 58-letni Jacek K. zatrzymany wczoraj w trakcie awantury domowej. Mężczyzna odpowie (...)
Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił do Minister Pracy i Polityki Społecznej w sprawie zjawiska krzywdzenia dzieci. Oto treść (...)
Codziennie nowa bezpłatna porada!
Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.