Potwierdzona ważność decyzji ramowej w sprawie europejskiego nakazu aresztowania

W 2004 r. stowarzyszenie „Advocaten voor de Wereld” wniosło o stwierdzenie przez Cour d’Arbitrage (Belgia) o stwierdzenie nieważności, w całości lub w części, ustawy belgijskiej dokonującej transpozycji przepisów decyzji ramowej do prawa krajowego. Cour d’Arbitrage skierował do Trybunału kilka pytań dotyczących ważności decyzji ramowej.

Advocaten voor de Wereld utrzymywał, że materia europejskiego nakazu aresztowania powinna była zostać uregulowana w drodze konwencji. Trybunał, przyznając, że europejski nakaz aresztowania mógłby być również przedmiotem konwencji, uznał jednak, że w zakresie uprawnień dyskrecjonalnych Rady mieści się danie pierwszeństwa decyzji ramowej, o ile przesłanki przyjęcia takiego aktu są spełnione. Ponadto Advocaten voor de Wereld podnosił, że zniesienie wymogu weryfikacji pod kątem podwójnej odpowiedzialności karnej w przypadku niektórych czynów wymienionych w decyzji ramowej jest sprzeczne z zasadą legalności w sprawach karnych, która wymaga, by ustawa jasno określała czyny zabronione i kary, którymi są one zagrożone. Warunek ten jest spełniony, jeśli zainteresowany jest w stanie określić, jakie działania i zaniechania są zagrożone pociągnięciem go do odpowiedzialności karnej.

W opinii Advocaten voor de Wereld zasada równości i niedyskryminacji została w decyzji naruszona, ponieważ w przypadku czynów innych niż w niej wskazane przekazanie może być uzależnione od warunku, że czyny, w przypadku których wydawany jest europejski nakaz aresztowania, stanowią przestępstwo w rozumieniu prawa wykonującego nakaz państwa członkowskiego. Rozróżnienie to nie jest jego zdaniem obiektywnie uzasadnione. Zniesienie weryfikacji pod kątem podwójnej odpowiedzialności karnej jest tym bardziej dyskusyjne, że w decyzji ramowej brak jest szczegółowej definicji czynów, w przypadku których wnosi się o przekazanie.