Składki na ubezpieczenie społeczne pracowników delegowanych do pracy w innym państwie UE

Inspekcja ustaw socjalnych belgijskiego ministra zatrudnienia i pracy sporządziła protokół stwierdzający, iż to Herbosch Kiere była rzeczywistym pracodawcą rzeczonych pracowników. Na podstawie tych wniosków protokołu, Rijksdienst uznał, iż Herbosch Kiere wykonywał wobec tych pracowników pewien fragment uprawnień kierowniczych należny pracodawcy w taki sposób, iż pracownicy ci winni być traktowani jako związani umową o pracę z Herbosch Kiere. Z tego względu Rijksdienst domagał się od Herbosch Kiere odprowadzenia należnych składek do belgijskiego systemu zabezpieczenia społecznego. 

Herbosch Kiere uiściła w sposób warunkowy kwotę składek, dochodząc następnie jej zwrotu w drodze skargi do sądu pracy w Brukseli, który w znacznej części ją uwzględnił. Sąd ten zwrócił się jednak z pytaniami wstępnymi do ETS w sprawie wykładni spornych przepisów wspólnotowego rozporządzenia nr 1408/71.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, pracownik najemny zatrudniony na terytorium jednego Państwa Członkowskiego podlega ustawodawstwu tego państwa, nawet jeżeli zamieszkuje na terytorium innego Państwa Członkowskiego lub jeżeli przedsiębiorstwo lub pracodawca, który go zatrudnia, ma swoją zarejestrowaną siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności na terytorium innego Państwa Członkowskiego (art. 13 ust. 2).