Wspólnota Europejska nie odpowie za naruszenie porozumień WTO?

W 1998 r. Rada przyjęła rozporządzenie zmieniające ten reżim.

Oceniając, że ten nowy reżim jest nadal niezgodny z porozumieniami WTO, DSB udzielił Stanom Zjednoczonym, na ich wniosek, upoważnienia do objęcia przywozu niektórych produktów wspólnotowych dodatkowym cłem w odniesieniu do wymiany handlowej o wartości 191,4 mln USD rocznie (w 2001 r. Wspólnota zmieniła wspólnotowy reżim handlu bananami rozporządzeniem WE nr 216/2001 z dnia 29 stycznia 2001 r. zmieniającym rozporządzenie nr 404/93, Dz.U. L 31, s. 2. Stany Zjednoczone Ameryki zawiesiły stosowanie podwyższonych ceł; Począwszy od dnia 1 lipca 2001 r. ich należności przywozowe zostały przywrócone do stawek początkowych).

Sześć spółek mających siedziby w Unii Europejskiej wystąpiło do Sądu Pierwszej Instancji o zasądzenie od Komisji i Rady odszkodowania za szkodę, którą poniosły w następstwie zastosowania amerykańskich środków odwetowych do ich wywozu przeznaczonego do Stanów Zjednoczonych.

Sąd uznał te skargi za bezpodstawne. Podkreślił, że ponieważ porozumienia WTO nie znajdują się pośród norm w świetle których sąd wspólnotowy dokonuje kontroli legalności aktów instytucji wspólnotowych, nie jest możliwe ustalenie w rozpatrywanej sprawie bezprawności zachowania zarzucanego Radzie i Komisji. W odniesieniu do zasad odpowiedzialności, jaką Wspólnota może ponosić nawet w braku bezprawnego zachowania jej organów, Sąd uznał, że gdy bezprawność zachowania instytucji nie może zostać wykazana, przedsiębiorstwa, które ponoszą nieproporcjonalną część ciężarów będących wynikiem zachowania instytucji wspólnotowych mogą, spełniając określone przesłanki, uzyskać odszkodowanie za poniesioną szkodę. Jednakże uznawszy, że przesłanka dotycząca szczególnego i nadzwyczajnego charakteru szkody nie została spełniona, Sąd oddalił skargi odszkodowawcze.