Wyrok ETS w sprawie definicji abonenta

Dyrektywa ramowa definiuje abonenta jako „jakąkolwiek osobę prawną lub fizyczną, która jest stroną umowy z podmiotem udostępniającym publicznie dostępne usługi łączności elektronicznej o świadczeniu takich usług". Natomiast, zgodnie z ustawą - Prawo telekomunikacyjne, abonentem jest „podmiot, który jest stroną umowy zawartej w formie pisemnej o świadczenie usług z dostawcą publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych".

Zdaniem Komisji polskie przepisy - w zakresie, w jakim przewidują, że „abonentem" w rozumieniu dyrektywy ramowej może zostać tylko osoba, która zawarła umowę „w formie pisemnej" - wykraczają poza wymogi tej dyrektywy i pozbawiają osoby, które nie zawarły umowy w takiej formie, określonych uprawnień przyznanych im przez dyrektywy o łączności elektronicznej np. uprawnienia do umieszczenia swoich danych w spisie abonentów.

Trybunał (piąta izba) orzekł, co następuje:

1)      Nie dokonując prawidłowo transpozycji dyrektywy 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywy ramowej), a w szczególności jej art. 2 lit. k) dotyczącego pojęcia „abonent", Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy tej dyrektywy.

2)      Rzeczpospolita Polska zostaje obciążona kosztami postępowania.