Gdy w przepisach jest luka, stosujemy analogię

Przepisy art. 629 i 632 § 2 k.c. mogą mieć zastosowanie w drodze analogii do umowy o roboty budowlane. 

W nowszym orzecznictwie Sądu Najwyższego umowa o roboty budowlane uznawana jest nie za rodzaj umowy o dzieło, lecz za umowę odrębną. To dlatego powstała potrzeba rozważenia, czy do umowy o roboty budowlane można stosować art. 629 i 632 § 2 k.c. W dotychczasowych rozstrzygnięciach Sądu Najwyższego ujawniły się co do tego rozbieżności.

Wśród przepisów regulujących umowę o roboty znajduje się art. 656 § 1 k.c., który zawiera odesłanie do pewnych przepisów umowy o dzieło i każe je stosować odpowiednio. Rzecz w tym, że nie ma wśród nich art. 629 i 632 § 2 k.c. Sąd Najwyższy w siedmioosobowym składzie stwierdził jednak, że nie może to decydować o braku możliwości ich stosowania do umowy o roboty budowlane. Czym innym jest bowiem odpowiednie stosowanie przepisów, a czym innym stosowanie ich w drodze analogii. Przy czym analogię stosować można dopiero wtedy, gdy stwierdzona zostanie luka prawna.

Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, że brak jest w Kodeksie cywilnym dostatecznej regulacji dotyczącej wynagrodzenia wykonawcy robót budowlanych, zawartej w końcowym fragmencie art. 647 k.c. W kilku orzeczeniach Sąd Najwyższy stwierdzał wręcz, że jest to luka uniemożliwiająca rozstrzygnięcie prawnie istotnego zagadnienia (czyli tzw. luka instrumentalna). Do stosowania analogii nie jest jednak potrzebna luka tego rodzaju.