Po urlopie bezpłatnym bez zasiłku

Zasiłek chorobowy jest to pomoc pieniężna z ubezpieczeia chorobowego przysługująca pracownikowi.

Przysługuje on pracownikom, którzy w czasie trwania zatrudnienia:

1. stali się niezdolni do pracy z powodu choroby,
2. nie mogą wykonywać pracy w wyniku decyzji wydanej przez właściwy organ lub uprawniony podmiot na podstawie przepisów o zwalczaniu chorób zakaźnych albo zwalczaniu gruźlicy,
3. nie mogą wykonywać pracy z powodu przebywania w stacjonarnym zakłądzie lecznictwa odwykowego w celu leczenia uzależnienia alkoholowego lub stacjonarnym zakładzie opieki zdrowotnej w celu leczenia uzależnienia od środków odurzających lub substancji psychotropowych.

Warunkiem nabycia prawa do zasiłku chorobowego jest:

• w przypadku obowiązkowego ubezpieczenia podleganie mu przez nieprzerwany okres 30 dni,
• w przypadku ubezpieczenia dobrowolnego podleganie ubezpieczeniu z tego tytułu przez nieprzerwany okres 180 dni.

Zasiłek chorobowy przysługuje także osobie, która stała się niezdolna do pracy po ustaniu zatrudnienia. Konieczne jednak jest, by niezdolność do pracy trwała bez przerwy co najmniej 30 dni i powstała:

• nie pózniej niż w ciągu 14 dni od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego,
• nie pózniej niz w ciągu 3 miesięcy od ustania tytułu ubezpieczenia chorobowego w razie choroby zakaźnej, której okres wylęgania jest dłuższy niż 14 dni, lub innej choroby, której objawy chorobowe ujawniają się po okresie dłuższym niż 14 dni od początku choroby.

Ustawodawca przewiduje, że gdy niezdolność do pracy powstanie po ustaniu zatrudnienia, ale osoba taka:

• ma ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy,
• kontynuuje działalność zarobkową lub podjęła działalność zarobkową,
• nie nabyła prawa do zasiłku w czasie zatrudnienia ze względu na brak 30-dniowego nieprzerwanego okresu ubezpieczenia chorobowego,
• jest uprawniona do zasiłku dla bezrobotnych, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego

zasiłek chorobowy nie przysługuje.