Syndyk też pójdzie do sądu gospodarczego

SN w uzasadnieniu zwrócił uwagę, iż sprawa została wszczęta przed zmianą brzmienia przepisu art. 479[1] § 1 k.p.c. (obecnie stanowi on, że zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej przez którąkolwiek ze stron stosunku cywilnego po jego powstaniu nie ma znaczenia dla stosowania przepisów o postępowaniu w sprawach gospodarczych), dlatego też zajął się wykładnią tego przepisu w brzmieniu poprzednim.

SN zauważył, że sytuacja syndyka w procesie jest szczególna. Nie jest niczyim zastępcą bezpośrednim, lecz osobą pełniącą funkcję organu urzędowego. Działa w imieniu własnym, z mocy "własnego prawa", ale skutki podejmowanych przez niego czynności wchodzących w zakres zarządzania masą upadłości dotyczą upadłego. Tylko formalnie zatem stroną w procesie jest syndyk (on działa w procesie), ale materialnie stroną nadal jest upadły (to upadły jest stroną np. umowy, a nie syndyk). Ograniczenie funkcji syndyka - pisze SN - tylko do procesowych aspektów strony zyskuje dodatkowe uzasadnienie w postępowaniu w sprawach gospodarczych, które są ściśle związane z obrotem gospodarczym; pozostawienie ich poza właściwością sądów gospodarczych oraz poza postępowaniem odrębnym kolidowałoby z przyjętymi rozwiązaniami ustrojowymi, zwłaszcza że wszystkie sprawy z zakresu prawa upadłościowego i naprawczego są definiowane jako sprawy gospodarcze należące do kompetencji sądów gospodarczych (art. 2 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 24 maja 1989 r.). Upadły nie ma też wyboru co do tego, czy syndyk go będzie reprezentował, czy nie - jest to rozwiązanie narzucone przez ustawę. Dlatego o charakterze sprawy jako gospodarczej w aspekcie podmiotowym decyduje status upadłego: jeżeli jest on przedsiębiorcą, ten element definicji sprawy gospodarczej zostaje spełniony.