14 stycznia 2009 r. Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie rozpoznał wniosek Krajowej Rady Sądownictwa dotyczący ustroju sądów powszechnych, w szczególności zakresu nadzoru Ministra Sprawiedliwości, postępowania dyscyplinarnego wobec sędziów i uprawnień Krajowej Rady Sądownictwa.
Kwestionowany przepis ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych stanowi, że zwierzchni nadzór nad działalnością administracyjną sądów sprawuje Minister Sprawiedliwości osobiście oraz przez właściwą służbę nadzoru. Zdaniem Krajowej Rady Sądownictwa narusza to zasadę określoności prawa nakazującą formułowanie przepisów prawnych w sposób na tyle jasny, aby adresat mógł bez trudności określić konsekwencje swojego postępowania, jak również zasadę proporcjonalności oraz zasadę podziału władz. Konstrukcja nadzoru zwierzchniego ministra jest - zdaniem Krajowej Rady Sądownictwa - nie do pogodzenia z modelem relacji władzy sądowniczej i wykonawczej oraz z zasadą niezawisłości sędziowskiej.
Ponadto przyznane Ministrowi Sprawiedliwości kompetencje: wyznaczanie wiceprezesa sądu lub innego sędziego do pełnienia funkcji prezesa sądu w razie, gdyby prezes nie został powołany, są zbyt daleko idące w świetle konstytucyjnej zasady podziału i równowagi władz.
Z art. 37 par. 2 ustawy wynika uprawnienie Ministra Sprawiedliwości do uchylania zarządzeń administracyjnych niezgodnych z prawem, a par. 3 przyznaje Ministrowi Sprawiedliwości prawo uchylania zarządzeń naruszających sprawność postępowania sądowego lub z innych przyczyn niecelowych. Z zasady trójpodziału oraz równowagi władz wynika konieczność wprowadzania rozwiązań wyróżniających autonomię każdej z władz w zakresie określania reguł swego wewnętrznego funkcjonowania z wykluczeniem władczej ingerencji w tym zakresie pozostałych władz. Uprawnienie Ministra Sprawiedliwości wynikające z par. 4 powołanego powyżej przepisu, zezwalające na zwrócenie sędziemu uwagi na uchybienia w zakresie sprawności postępowania sądowego, może być narzędziem wywierania nacisku na sędziego niespełniającego oczekiwań władzy wykonawczej, a tym samym naruszać jego niezawisłość.
W kolejnym kwestionowanym przez wnioskodawcę przepisie podkreśla się niezgodność z konstytucją braku możliwości obrony przed wytknięciem uchybienia z powodu oczywistej obrazy przepisów. Narusza to zasadę sprawiedliwości społecznej.
Dlaczego to pismo pozostalo bez ODPOWIEDZI ... i czy na tym polega niezawislosc sedziowska w XXI wieku i takiej chcecie... D o t y c z y ; okradl mnie - Resort Ministerstwa Sprawiedliwosci - Rzad polski co potwierdza wyrok Sadu Rejonowego w Stalowej Woli sygn.akt C 313/94 U Z A S A D N I E N I E Pracownicy podlegli Ministerstwu Sprawiedliwosci SEDZIOWIE maja postepowac zgodnie z USTAWA . W panstwie DEMOKRATYCZNYM w XXI wieku nie ma byc tz. ? Swiewtych Krow ? jakie były w PRL-u Jeżeli DOWODY w aktach sprawy niezbicie przecza wydanemu wyrokowi i potwierdzaja,ze sedzia naruszyl obowiazujaca USTAWE to potwierdza to,ze SEDZIA jest pospolitym PRZESTEPCA w panstwie gloszacym się jako DEMOKRATYCZNE i wyrok taki powinien być niewazny i podlegac WZNOWIENIU w kazdym czasie,to jest logiczne i oczywiste,a jak jest naprawde ... Przedsiebiorstwo Energetyki Cieplnej { PEC } pozwalo mnie do sadu o zaplate za centralne ogrzewanie.Zgodnie z prwem PEC przedlozyl do sadu umowe cywilnoprawna ze mna,która okazala się falszywa,co potwierdzila Prokuratura Rejonowa w Stalowej Woli.Tak,ze Sad Rejonowy w Stalowej Woli wyrokiem C 313/94 uchylil wyrok i odalil powodztwo.Do tej pory wszystko jest zgodnie z prawem. A tu zaczynaja się schody.... PEC ponownie pozwal mnie do sadu i tym razem nie przedlozyl zadnej UMOWY cywilnoprawnej co jest warunkiem obligatoryjnm do wniesienia pozwu do sadu.O tym wie doskonale prawnik PEC jak i sam sedzia i pracownicy administracyjni sadu co sprawdzaja i kompletuja dokumenty do akt Do akt zostaja dopuszczone jako DOWOD akta C 313/94 Dodatkowo tym razem wzielem sobie adwokata i przegralem sprawe. Takich wyrokow pozniej zapadlo wiecej DOWOD zalaczniki 6-sc szt Interwencje moje,ze wyroki te powstaly w wyniku przestepstwa jakiego dopuscil się PEC wraz z sadem nikogo nie ruszaja w tym DEMOKRATYCZNYM kraju,gdzie dobitnie wyrok sadowy C 313/94 potwierdza to,ze z powodem PEC mnie nic prawnie nie laczylo żeby istnialy podstawy prawne pozwac mnie do sadu. Czy Pan to rozumie jako PROKURATOR GENERALNY RP Proszę o doprowadzenie do uniewaznienia tych wyrokow zgodnie ze stanem faktycznym i prawnym ............................ Jerzy Kuszaj Z a l a c z n i k i ; moje pismo z 02-27-06 adresowane do Helsinskiej Fundacji Praw Czlowieka dotyczace ; praw czlowieka na opisanym ponizej przykladzie moje pismo z 03-30-06 adresowane do Helsinskiej Fundacji Praw Czlowieka bedace uzupelnieniem poprzedniego pisma - moje pismo z 07-26-07 adresowane do Prokuratora Rejonowego dotyczace popelnienia przestepstwa przez Pec i Sad Rejonowy w Stalowej Woli moje pismo z 07-24-07 adresowane do Marcin Rogowski Prezes Sadu Rejonowego w Stalowej Woli dotyczace odpowiedzi na pismo prezesa - moje pismo z 12-13-07 adresowane do Sad Rejonowy w Stalowej Woli sygn.akt II Kp 219/07 dotyczace popelnieniu przestepstwa z art.271$1 kk przez radce prawnego PEC,pracownikow pionu administracyjnego,sedziow - moje pismo z 07-26-07 adresowane do Prokurator Rejnowy Ko 420/07 ,dotyczace popelnienia przestepstwa przez PEC i Sad
Nadzór Ministra Sprawiedliwości uważam za stosowny.Nie może być tak że w Państwie prawa w większości Sądow Rejonowych ,zdarza sie że i Okręgowych Sędziowie i Prokuratorzy łamią prawo dowolnie je interpretując Nie może być tak że wobec prawa są równi i równiejsi,naruszaąc w ten sposób art32 KonstytucjiRP. Niezawisłość Sądu nie polega na przypisywaniu sobie uprawnień przez Sędziów i Prokuratorów do moderingu czy swobodnej interpretacji w stosunku do ,ustanowionego prawa.Uważam zatem żę wszyscy prawnicy i cywile zatrudnieni w wymiarze Sprawiedliwości nie zachowujący się w/g kanonów bądz etyki- łamiący prawo,powinni bezzwłocznie być karani dyscyplinarnie w większym stopniu,niż zwykli przestępcy.
Codziennie nowa bezpłatna porada!
Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.