W dniu 15 grudnia 2004 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek grupy posłów na Sejm RP w sprawie konstytucyjności ustawy z dnia 12 grudnia 2003 roku o zaliczaniu na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego (dalej: ustawa o prawie do zaliczenia) lub alternatywnie niektórych przepisów tej ustawy oraz art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 roku o komercjalizacji i prywatyzacji, dotyczących rekompensat za tzw. mienie zabużańskie.
Trybunał orzekł, że art. 2 ust. 1 pkt 3 oraz art. 2 ust. 2 (w części stanowiącej zwrot: "i zamieszkująca stale w Rzeczypospolitej Polskiej, co najmniej od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy") ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o prawie do zaliczenia są niezgodne z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 oraz art. 64 ust. 1 i 2 oraz nie są niezgodne z art. 21 i art. 52 ust. 1 Konstytucji. TK orzekł także, że art. 2 ust. 4 i art. 16 ustawy o prawie do zaliczenia (w zakresie wskazanym w sentencji) są niezgodne z art. 2, art. 32 w związku z art. 64 ust. 1 i 2 oraz nie są niezgodne z art. 21 ust. 2 Konstytucji. Trybunał uznał, że art. 3 ust. 2 ustawy o prawie do zaliczenia oraz art. 53 ust. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji są niezgodne z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 oraz art. 64 ust. 1 i 2 przez to, że ustalają arbitralnie granice realizacji prawa zaliczenia w sposób nie uwzględniający zróżnicowanej sytuacji osób uprawnionych (przepisy te tracą moc obowiązującą z dniem 30 kwietnia 2005 r.) oraz nie są niezgodne z art. 21 ust. 2 Konstytucji. Art. 5 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o prawie do zaliczenia jest niezgodny z art. 2 i nie jest niezgodny z art. 32 Konstytucji. Pozostałe zaskarżone przepisy Trybunał uznał za zgodne z Konstytucją.
Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 19 grudnia 2002 r. (K 33/02) uznał, że tzw. "umowy republikańskie" - zawarte przez Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego z władzami Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, Ukraińskiej SRR oraz Litewskiej SRR- nie stanowiły wprost podstawy prawnej dla roszczeń kompensacyjnych z tytułu utraty mienia pozostawionego poza granicami państwa polskiego. Umowy te stworzyły natomiast zobowiązanie władz państwa polskiego do uregulowania w prawie wewnętrznym rozliczeń z obywatelami polskimi (repatriowanymi na teren państwa polskiego w jego obecnych granicach), którzy utracili mienie nieruchome w związku ze zmianą granic na skutek wojny.
Senat RP pracuje nad ustawą, która ma umożliwić tzw. Zabużanom szersze zaspokojenie swych roszczeń z tytułu pozostawionych poza (...)
Strona wystąpiła o rekompensatę za mienie pozostawione poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Wojewoda wezwał stronę (...)
Jesteśmy prawnikami specjalizującymi się w różnych dziedzinach prawa. Nasz Zespół tworzą aktywni zawodowo profesjonaliści, posiadający wieloletnie doświadczenie w udzielaniu pomocy prawnej szerokiemu gronu Klientów.
Newsletter
Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.