Nowe zasady postępowania z rzeczami znalezionymi

Jeżeli znalazca weźmie rzecz na przechowanie, to ma prawo zażądania od właściciela zwrotu kosztów jej przechowywania.

- Osoba zobowiązana do wydania cudzej rzeczy może ją zatrzymać aż do chwili zaspokojenia lub zabezpieczenia przysługujących mu roszczeń o zwrot nakładów na rzecz oraz roszczeń o naprawienie szkody przez rzecz wyrządzonej - czytamy w projekcie.

Gdy znaleziona rzecz nie została odebrana przez właściciela w ciągu roku od doręczenia mu wezwania, to przechodzi ona na naszą własność. Jeśli nie mieliśmy możliwości powiadomienia właściciela o znalezisku - np. ze względu na niemożliwość ustalenia jego tożsamości - to rzecz stanie się naszą własnością po dwóch latach.

Jeżeli znalazca zgłosi się po zgubę, możemy zażądać od niego tzw. znaleźnego, czyli 1/10 wartości rzeczy.

Szczególne nowe unormowanie dotyczy skarbów, które nie stanowią zabytków archeologicznych. Skarbem jest rzecz o znaczniejszej wartości majątkowej znaleziona w okolicznościach uzasadniających przekonanie, że poszukiwanie właściciela byłoby oczywiście bezcelowe - czytamy w nowelizacji.

- Zgodnie z projektowanym rozwiązaniem skarb taki staje się przedmiotem współwłasności w częściach równych znalazcy i właściciela nieruchomości, na której rzecz została znaleziona . Jeżeli jednak skarb ma znaczniejszą wartość naukową lub artystyczną, znalazca obowiązany jest go oddać właściwemu organowi administracji publicznej. W tym przypadku własność nabywa Skarb Państwa, natomiast znalazcy należy się nagroda należna znalazcy zabytku archeologicznego - tłumaczy ustawodawca.

Dariusz Madejski, e-prawnik.pl