Rezydenci będą mogli rozliczać się w euro

Zmieniony art. 358 § 2 K.c. ma przewidywać, że zobowiązania pieniężne na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej mogą być także wyrażone w euro.

Zgodnie zaś ze znowelizowanym przepisem prawa dewizowego, ograniczeniom w dokonywaniu obrotu dewizowego z zagranicą oraz obrotu wartościami dewizowymi w kraju ma podlegać zawieranie umów oraz dokonywanie innych czynności prawnych, powodujących lub mogących powodować dokonywanie w kraju rozliczeń w walutach obcych innych niż euro, a także dokonywanie w kraju takich rozliczeń, z wyjątkiem rozliczeń między osobami fizycznymi, o ile nie mają one związku z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Dla wielu przedsiębiorców dokonujących transakcji w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, rozliczanie w euro jest znacznie korzystniejsze niż rozliczanie w złotych, ponieważ pomaga w ograniczeniu ryzyka kursowego występującego w eksporcie, który realizowany jest głównie w euro. Ograniczenie ryzyka kursowego wpłynie  - zdaniem projektodawców - korzystnie na zwiększenie konkurencyjności eksporterów na rynkach Unii Europejskiej.

Jakie zasady teraz obowiązują w zakresie rozliczeń między rezydentami w euro?

Zgodnie z § 1 art. 358 Kodeksu cywilnego - z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie - wszelkie zobowiązania pieniężne na terenie Polski mogą być wyrażone tylko w pieniądzu polskim. Przepis ten ma charakter iuris cogentis i jego naruszenie skutkuje nieważnością czynności prawnej (art. 58 § 1 Kodeksu cywilnego). Regulacja zawarta w art. 358 § 1 Kodeksu cywilnego ogranicza jedynie dopuszczalność wyrażania zobowiązań w walutach obcych i nie obejmuje kwestii dokonywania zapłaty w walucie obcej. Z powyższym przepisem pozostają w ścisłym związku przepisy ustawy Prawo dewizowe, odnoszące się do czynności obrotu dewizowego dokonywanych wewnątrz kraju.