Małoefektowne wyniki programów wspierania budownictwa mieszkaniowego

Plany były dobre, lecz efekty są mizerne - tak można by w skrócie określić realizację programów wspierania budownictwa mieszkaniowego oraz programu pozwalającego na racjonalizację zużycia energii w budynkach mieszkalnych. Na przeszkodzie stanęły zbyt skomplikowane procedury uzyskania dofinansowania tego typu przedsięwzięć i słabo zorganizowane akcje promujące programy.

Najwyższa Izba Kontroli sprawdziła, w jaki sposób wykorzystywane były środki Krajowego Funduszu Mieszkaniowego (KFM) oraz jak realizowano przedsięwzięcia termomodernizacyjne mające na celu wprowadzenie zasad oszczędnego użytkowania energii w mieszkaniach. KFM powstał w celu wspierania budownictwa społecznego i stworzenia systemu kredytowania budowy lokali mieszkalnych na wynajem dla osób o niewielkich dochodach. Choć na papierze plan wyglądał pozytywnie, to już jego realizacja pozostawiała wiele do życzenia. Rządowy program "Infrastruktura klucz do rozwoju" zakładał np. budowę w latach 2002-2003 45 tys. społecznych mieszkań czynszowych, a zbudowano tylko 17 tys. lokali.