Czy ze sprzedaży wierzytelności własnej z tytułu faktury, zaliczonej do przychodów podatkowych za (...)

Czy ze sprzedaży wierzytelności własnej z tytułu faktury, zaliczonej do przychodów podatkowych za cenę stanowiącą 100 % faktury powstaje przychód do opodatkowania podlegający wykazaniu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów?

Na podstawie art.14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa ( jednolity tekst z 2005r. Dz. U. Nr 8 poz.60 z późniejszymi zmianami) Naczelnik Urzędu Skarbowego po rozpatrzeniu wniosku Pani S, złożonego w tutejszym Urzędzie w dniu 28.08.2006r. , uzupełnionego w dniu 21.09.2006 r. (wg daty stempla pocztowego ), o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego, w części dotyczącej podatku dochodowego w kwestii objętej pytaniem:

czy ze sprzedaży wierzytelności własnej z tytułu faktury, zaliczonej do przychodów podatkowych za cenę stanowiącą 100% faktury powstaje przychód do opodatkowania podlegający wykazaniu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

stwierdza, iż stanowisko podatnika w powyższej kwestii jest prawidłowe.

U Z A S A D N I E N I E

Stosownie do postanowień art. 14a § 1 i § 2 ustawy ? Ordynacja podatkowa Naczelnik Urzędu Skarbowego na pisemny wniosek podatnika ma obowiązek udzielić pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w jego indywidualnej sprawie, w której nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym.

Korzystając z powyższego przepisu PaniS wnioskiem złożonym w tutejszym Urzędzie Skarbowym w dniu 28.08.2006r., uzupełnionym w dniu 21.09.2006 r., wystąpiła o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego w zakresie pytania:

czy ze sprzedaży wierzytelności własnej z tytułu faktury, zaliczonej do przychodów podatkowych za cenę stanowiącą 100% faktury powstaje przychód do opodatkowania podlegający wykazaniu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

OPIS STANU FAKTYCZNEGO

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą w zakresie doradztwa gospodarczego opodatkowaną podatkiem dochodowym. Dokumentacja rachunkowa prowadzona jest w postaci podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

W dniu 9 maja 2006 r. podatnik zawarł ze spółką ( wierzycielem ) porozumienie regulujące zasady rozliczenia prac związanych z realizacją projektu. Na mocy tego porozumienia została wystawiona w dniu 27 czerwca 2006 r. faktura pro ? forma na kwotę 35.000 zł. netto plus podatek VAT 7.700 zł., razem do zapłaty brutto 42.700 zł.

Wobec powziętej informacji o tym, że spółka ( wierzyciel ) utraciła możliwość bezpośredniego regulowania zobowiązań wobec swoich wierzycieli, w dniu 10 lipca 2006 r. podatnik zawarł umowę przelewu wierzytelności z tytułu wystawionej faktury pro-forma z drugą spółką ( nabywcą), za cenę równą jej wartości nominalnej tj. 42.700 zł. Głównym celem zawarcia tej umowy była możliwość odzyskania zapłaty należności w drodze umowy przekazu, z uwagi na to, że spółka ( nabywca) jest wierzycielem wobec szeregu podmiotów, dla których spółka ( wierzyciel ) realizowała projekty doradcze.

W dniu 20 lipca 2006 r. została wystawiona faktura właściwa na kwotę 42.700 zł. brutto ( 35.000 netto plus 7.700 VAT ), która została ujęta i rozliczona w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w m-cu lipcu 2006 r.

STANOWISKO PODATNIKA

W związku z przedstawionym wyżej stanem faktycznym podatnik stoi na stanowisku, że sprzedaż wierzytelności własnej, której celem zarówno po stronie sprzedającego jak i nabywcy jest wyłączenie możliwości uregulowania należności, nie zwiększa przychodów podatkowych u sprzedającego i nie podlega wykazaniu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

OCENA PRAWNA STANOWISKA WNIOSKODAWCY

Zgodnie z zasadą wymienioną w art. 14 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( tekst jednolity z 2000 r. Dz. U. Nr 14, poz.176 z późn. zm.) za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zatem w przedstawionym powyżej stanie faktycznym momentem powstania przychodu z wykonanej usługi będzie dzień wystawienia faktury VAT.

Kwota otrzymana za zbytą wierzytelność w wysokości nominalnej, zaliczona wcześniej do przychodów należnych z działalności gospodarczej, nie stanowi przychodu podatkowego. Nie podlega zatem ujęciu w podatkowej księdze przychodów.

Wierzytelności są prawami majątkowymi, których zbycia dokonuje się w oparciu o art.509-518 Kodeksu cywilnego. Umowa zbycia może przybrać postać m.in. umowy sprzedaży, gdyż taką formę umowy o przeniesienie wierzytelności przewiduje art.510 § 1 K.c.

Kwota uzyskana w wyniku tej sprzedaży nie stanowi dla zbywcy wierzytelności przychodu z działalności gospodarczej. W tym przypadku następuje jedynie splata należności zaliczonej wcześniej przez wierzyciela do przychodów podatkowych. W ten sposób sprzedaż wierzytelności jest sposobem na przyspieszenie inkasa należności i poprawę płynności w firmie zbywcy.


Obserwuj nas na:

Potrzebujesz porady prawnej?

ZOBACZ TAKŻE: