Ochrona środowiska

W jakim terminie maksymalnie organy muszą udzielić informacji o środowisku?

W niniejszej sprawie wniosek o orzeczenie wstępne do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości został przedstawiony w ramach sporu między P. Housieaux a Collège des délégués du conseil de la Région de Bruxelles‑Capitale w związku z decyzją tego ostatniego w sprawie dostępu do dokumentów dotyczących porozumienia o zagospodarowaniu przestrzennym terenów miejskich.

Wspólnotowa dyrektywa Rady 90/313/EWG z dnia 7 czerwca 1990 r. w sprawie swobody dostępu do informacji o środowisku (Dz.U. L 158, str. 56) przewiduje, że państwa członkowskie UE zobowiązane są do zapewnienia, że władze publiczne są zobowiązane do udostępniania informacji dotyczących środowiska każdej osobie fizycznej lub prawnej na jej żądanie i bez konieczności wykazania przez nią powodów swojego zainteresowania. Państwa członkowskie określą przy tym praktyczne zasady, zgodnie z którymi informacje takie będą skutecznie udostępniane.

Władze publiczne udzielać mają odpowiedzi osobie żądającej informacji tak szybko, jak to możliwe, a najpóźniej w terminie 2 miesięcy. Odmowa dostarczenia żądanej informacji musi być uzasadniona.

Artykuł 3 ust. 2 i 3 tej dyrektywy wymienia zaś przyczyny mogące uzasadniać odrzucenie wniosku o udzielenie informacji. Natomiast osoba, która uważa, że odmówiono jej informacji bezzasadnie lub zignorowano jej żądanie informacji lub że uzyskała niewystarczającą odpowiedź od organu władzy publicznej, może domagać się rozpatrzenia tej decyzji na drodze prawnej lub administracyjnej zgodnie z obowiązującym w danym państwie systemem prawnym.

Sentencja wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości brzmi następująco:

1)      Dwumiesięczny termin przewidziany w art. 3 ust. 4 dyrektywy Rady 90/313/EWG z dnia 7 czerwca 1990 r. w sprawie swobody dostępu do informacji o środowisku jest terminem wiążącym.

2)      Decyzja, o której mowa w art. 4 dyrektywy 90/313, mogąca być przedmiotem zaskarżenia na drodze prawnej czy administracyjnej przez osobę składającą wniosek o udzielenie informacji, jest dorozumianą decyzją odmowną wynikającą z trwającego przez okres dwóch miesięcy braku odpowiedzi ze strony władz publicznych właściwych do rozpatrzenia tego wniosku.

3)      Artykuł 3 ust. 4 dyrektywy 90/313 w związku z art. 4 tejże dyrektywy nie sprzeciwia się w sytuacji, jaka ma miejsce w sprawie przed sądem krajowym, przepisom krajowym, zgodnie z którymi, dla celów przyznania skutecznej ochrony sądowej brak odpowiedzi ze strony powyższych władz publicznych w okresie dwóch miesięcy poczytuje się za skutkujący wydaniem dorozumianej decyzji odmownej mogącej stanowić przedmiot zaskarżenia na drodze sądowej lub administracyjnej zgodnie z obowiązującym w danym państwie systemem prawnym. Jednakże wyżej wymieniony art. 3 ust. 4 sprzeciwia się istnieniu braku uzasadnienia tej decyzji w momencie upływu dwumiesięcznego terminu.  W tych okolicznościach dorozumiana decyzja odmowna winna być uznana za niezgodną z prawem.

ETS zauważył przy tym, iż znaczenie tychże informacji o środowisku zależy w dużej mierze od faktu jej jak najszybszego udostępnienia jednostkom. Władze publiczne są więc zobowiązane do tego, aby przestrzegać wyznaczonego w dyrektywie terminu na rozpatrzenie wniosku i do udzielenia nań odpowiedzi. Jeśli bowiem termin ten posiadałby nie wiążący, lecz jedynie instrukcyjny charakter, to art. 4 dyrektywy 90/313, który przewiduje ochronę sądową jednostki, byłby pozbawiony skuteczności. W istocie osoba składająca wniosek o udzielenie informacji nie wiedziałaby, począwszy od jakiej dokładnie daty może wnieść odwołanie.

W momencie upływu dwumiesięcznego terminu konieczne jest więc uzasadnienie dorozumianej decyzji odrzucającej wniosek o udzielenie informacji po dwumiesięcznym okresie milczenia. W tych okolicznościach dorozumiana decyzja odmowna z pewnością stanowi „odpowiedź” w rozumieniu powyższego przepisu dyrektywy, lecz winna być uznana za niezgodną z prawem.

Wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (druga izba) z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie C‑186/04 - Pierre Housieaux przeciwko Délégués du conseil de la Région de Bruxelles‑Capitale (Belgia); http://curia.europa.eu

Obserwuj nas na:

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (0)

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza. Bądź pierwszy!!


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ

ZOBACZ TAKŻE:

  • 2.4.2015

    Odwołanie od decyzji - Jak napisać i w jakim terminie?

    Odwołanie jest środkiem zaskarżenia przysługującym stronie na decyzję wydaną w pierwszej instancji przez organ administracji publicznej, a także inny organ lub podmiot, który na mocy prawa (...)

  • 28.5.2008

    Uprawnienia informacyjne akcjonariuszy

    Prawo do informacji jest prawem korporacyjnym i przysługuje ono każdemu akcjonariuszowi bez względu na wielkość reprezentowanego przez niego kapitału zakładowego. Prawo to przysługuje również (...)

  • 12.11.2012

    Urlop wychowawczy - zasady przyznawania

    Pracownicy przysługuje urlop macierzyński w wysokości od 20 tygodni w przypadku urodzenia jednego dziecka przy jednym porodzie i 31 tygodni w przypadku urodzenia dwojga dzieci przy jednym porodzie, (...)

  • 28.2.2018

    Czynny żal pozwala uniknąć konsekwencji karnych skarbowych

    Przewidziany w Kodeksie karnym skarbowym skuteczny czynny żal po popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia skarbowego (np. w razie niezłożenia deklaracji w terminie czy niezapłacenia należnego podatku) daje (...)

  • 20.5.2012

    Terminy przekazywania PIT-ów- stan prawny na 26.01.2004

    Początek roku kalendarzowego wiąże się ze wzmożoną aktywnością płatników podatku dochodowego. Płatnicy mają bowiem obowiązek przekazać osobom, za które dokonują w ciągu roku (...)