Czy jako pieszy mogłem zostać ukarany mandatem za powodowanie niebezpieczeństwa na drodze?

Pytanie:

Czy jako pieszy mogłem zostać ukarany mandatem za powodowanie niebezpieczeństwa na drodze?

Masz inne pytanie do prawnika?

ODPOWIEDŹ PRAWNIKA

Zgodnie z art. 86 par. 1 k.w. kto, nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, podlega karze grzywny. Wobec tego powstaje pierwsza wątpliwość odnośnie adresatów powyższej normy. Z literalnego brzmienia przepisu wynika, że chodzi o każdą osobę, jednak doktryna skłania się ku stwierdzeniu, że podmiotem odpowiedzialności jest tylko uczestnik ruchu (tak m. in. Bolesław Kurzępa, Kodeks wykroczeń. Komentarz, Warszawa 2008 rok: „Obowiązany do zachowania należytej ostrożności obowiązany jest każdy uczestnik ruchu” oraz Szwarczyk Maciej, Michalska-Warias Aneta, Bojarski Tadeusz, Piórkowska-Flieger Joanna, Kodeks wykroczeń. Komentarz, Warszawa 2007 rok: „Podmiotem przestępstwa może być każdy uczestnik ruchu drogowego”). Kodeks wykroczeń nie wyjaśnia pojęcia uczestnika ruchu, stosowna definicja znajduje się w art. 2 pkt 17 ruch dr.. Za uczestnika ruchu uznaje się pieszego, kierującego, a także inne osoby przebywające w pojeździe lub na pojeździe znajdującym się na drodze. Pkt 18 tego artykułu definiuje z kolei pieszego jako osobę znajdującą się poza pojazdem na drodze i niewykonującą na niej robót lub czynności przewidzianych odrębnymi przepisami; za pieszego uważa się również osobę prowadzącą, ciągnącą lub pchającą rower, motorower, motocykl, wózek dziecięcy, podręczny lub inwalidzki, osobę poruszającą się w wózku inwalidzkim, a także osobę w wieku do 10 lat kierującą rowerem pod opieką osoby dorosłej. Wykonywanie robót lub innych czynności przewidzianych odrębnymi przepisami to bezsprzecznie m. in. roboty budowlane określone w art. 3 pkt 7 Ustawy prawo budowlane (Dz.U. 2006.156.1118 ze zm.), a wiec budowa, przebudowa, montaż, remont lub rozbiórka obiektu budowlanego. Wobec tego za pieszych (a tym samym uczestnika ruchu) nie można uznać robotników wykonujących opisane w stanie faktycznym prace, a tym bardziej Pana jako osoby nieobecnej. Przy takiej interpretacji nie można pociągnąć Pana do odpowiedzialności za przedmiotowe wykroczenie gdyż nie jest Pan jego podmiotem. Podkreślamy jednak, że to jedynie stanowisko doktryny nie poparte w zasadzie orzeczeniami. Przepis wskazuje jasno, że na mocy art. 86 par. 1 k.w. odpowiada każdy, kto powoduje niebezpieczeństwo dla ruchu drogowego. Zawężenie zastosowania tej normy tylko do uczestników ruchu drogowego musiałoby być ściśle wyrażone przez ustawodawcę. Zupełnie inną kwestia jest fakt, że zapewne w przeważającej większości wypadków do odpowiedzialności za to wykroczenie pociągani są właśnie uczestnicy ruchu a więc piesi, kierowcy lub inne osoby znajdujące się w lub na pojeździe. Nie wyklucza to jednak sytuacji gdzie znajdzie on zastosowanie w stosunku do osoby nie posiadającej statusu uczestnika ruchu. W tym miejscu warto przytoczyć tezę z komentarza Joanny Piorkiewicz-Flieger (Kodeks karny. Komentarz., Warszawa 2007 rok), która w odniesieniu do przestępstwa opisanego w rozdziale XXI k.k. „Przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji” (można uznać, że są to przestępstwa o zbliżonym zakresie przedmiotowym do wykroczenia z art. 86 k.w., a przynajmniej określony tam krąg adresatów jest identyczny), stwierdza, że: „Podmiotem przestępstwa określonego w art. 174 może być każdy człowiek zdolny do ponoszenia odpowiedzialności karnej (nie musi to być uczestnik ruchu). Jest to przestępstwo powszechne”. Podobnie Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 lutego 1975 r., V KZK 2/74, LexPolonica nr 305190, OSNKW 1975, nr 3-4, poz. 33) mówi, że: „Podmiotem przestępstw określonych w art. 177 „może być każdy uczestnik ruchu, a także inna osoba zobowiązana do zapewnienia bezpieczeństwa ruchu pojazdów, do troszczenia się o konserwację i naprawę szlaków komunikacyjnych oraz o ich właściwe oznakowanie i odpowiednią sygnalizację. Podmiotem [...] może być również każdy sprawca zamachu na bezpieczeństwo ruchu”. Przesądzająca wydaje się być w tym wypadku normatywna treść art. 3 ruch dr., który stanowi, że uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność albo gdy ustawa tego wymaga - szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę przy czym przez działanie rozumie się również zaniechanie. Powyższe regulacje stosuje się odpowiednio do osoby znajdującej się w pobliżu drogi, jeżeli jej zachowanie mogłoby pociągnąć za sobą skutki, o których mowa w tym przepisie. Należy więc uznać, że może być Pan objęty podmiotowym zakresem wykroczenia z art. 86 k.w..

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (0)

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza. Bądź pierwszy!!


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ

ZOBACZ TAKŻE:

  • 29.8.2018

    Zachowek - czym jest zachowek i komu się należy?

    Podstawową zasadą prawa spadkowego jest swoboda testowania. Oznacza ona, iż spadkodawca może za życia w drodze testamentu dowolnie rozrządzić swoim majątkiem, jeśli zaś tego nie uczyni, krąg (...)

  • 16.12.2013

    Odblaski dla pieszych obowiązkowe od 2014 roku

    W dniu 26 lipca 2013 roku uchwalona została ustawa nowelizująca ustawę prawo o ruchu drogowym. Ma ona na celu zwiększenie bezpieczeństwa pieszych poprzez zmniejszenie liczby osób ginących każdego (...)

  • 18.7.2017

    Kelner musi wydać paragon fiskalny klientowi

    W przypadku świadczenia usług gastronomicznych osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej istnieje obowiązek zaewidencjonowania tych usług na kasie fiskalnej. Kelner obsługujący (...)

  • 19.8.2017

    Mandat zapłacisz kartą na Policji

    Nowelizacja ustawy – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia pozwoli Policji i innym służbom używanie terminali płatniczych. Dzięki nowym przepisom, ukarany będzie mógł od razu (...)

  • 2.4.2015

    Odwołanie od decyzji - Jak napisać i w jakim terminie?

    Odwołanie jest środkiem zaskarżenia przysługującym stronie na decyzję wydaną w pierwszej instancji przez organ administracji publicznej, a także inny organ lub podmiot, który na mocy prawa (...)