Możliwość zasiedzenia własności nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste

Pytanie:

Czy doktryna prawa cywilnego dopuszcza możliwość zasiedzenia własności nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste?

Masz inne pytanie do prawnika?

ODPOWIEDŹ PRAWNIKA

Sporna w doktrynie jest kwestia dopuszczalności zasiedzenia własności nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste. W tym kontekście wyrażono w literaturze dwa poglądy. Powodem dla powstania tej rozbieżności było uchylenie w 1990 r. przepisu art. 177 k.c., który stanowił: „Przepisów o nabyciu własności przez zasiedzenie nie stosuje się, jeżeli nieruchomość jest przedmiotem własności państwowej”. Zdaniem zwolenników pierwszego poglądu, uchylenie art. 177 k.c. prowadzi do wniosku, że samoistny posiadacz nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste może nabyć własność nieruchomości w drodze zasiedzenia. Zasiedzenie w tym wypadku musiało by prowadzić do wygaśnięcia istniejącego użytkowania wieczystego. Zgodnie bowiem z art. 232 § 1 k.c. prawo użytkowania wieczystego może być ustanawiane tylko i wyłącznie na gruntach enumeratywnie wskazanych w tym przepisie, tj. na gruntach stanowiących własność Skarbu Państwa i położonych w granicach administracyjnych miast oraz gruntach Skarbu Państwa położonych poza tymi granicami, lecz włączonymi do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazanymi do realizacji zadań jego gospodarki, a także gruntach stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków. Wnioskując a contrario należy uznać, iż to prawo nie może istnieć na gruncie prywatnym.

Zaaprobować należy jednakże pogląd odmienny. Zdaniem zwolenników drugiego poglądu w trakcie trwania prawa użytkowania wieczystego nie jest możliwe zasiedzenie własności obciążonej tym prawem nieruchomości. Pierwszy pogląd, jak stwierdza Z. Truszkiewicz, „należałoby zaakceptować, gdyby nie zasadnicza kwestia, a mianowicie relacja między właścicielem gruntu (SP lub j.s.t.) a użytkownikiem wieczystym i relacja między tymi podmiotami a osobami trzecimi. Nie mogą one nie rzutować na interpretację także przepisów o zasiedzeniu”. Zasadniczą bowiem funkcją użytkowania wieczystego jest przekazanie uprawnień przysługujących właścicielowi bez jednoczesnej utraty prawa własności. Wraz z powstaniem użytkowania wieczystego podmiotem, który ma bezpośrednią styczność z innymi osobami w zakresie relacji prawnorzeczowych wchodzi tylko i wyłącznie użytkownik wieczysty. Skarb Państwa, ani też jednostka samorządu terytorialnego tracą zasadniczo możliwość ingerowania w powyższe relacje i tym samym nie mają instrumentów zapobiegających objęciu w samoistne posiadanie nieruchomości przez osoby nieuprawnione. Zdaniem Z. Truszkiewicza: „Rozwiązanie użytkowania wieczystego nie byłoby możliwe tylko z tego powodu, że nieruchomością włada osoba trzecia, jeżeli tylko nieruchomość jest wykorzystywana zgodnie z przepisami i umową o oddanie jej w użytkowanie wieczyste”. W związku z powyższym należałoby uznać, że samoistny posiadacz nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste nie może nabyć prawa własności tej nieruchomości. W takim wypadku posiadacz samoistny nieruchomości mógłby ewentualnie nabyć użytkowanie wieczyste, o ile posiadacz ten włada jak użytkownik wieczysty nieruchomością oddaną w użytkowanie wieczyste innej osobie. W takim wypadku posiadacz w zakresie istniejącego prawa użytkowania wieczystego z upływem terminu zasiedzenia stałby się użytkownikiem wieczystym nieruchomości.

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (0)

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza. Bądź pierwszy!!


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ

ZOBACZ TAKŻE:

NA SKÓTY