Odpowiedzialność karna skarbowa

Pytanie:

Jestem byłym pracownikiem biura rachunkowego. Byłam konsultantem, opiekunem kilku firm w biurze rachunkowym. Generalnie moja praca sprowadzała się do sprawdzania księgowań, księgowania trudniejszych dokumentów, przygotowywania deklaracji, sprawozdań oraz innych dokumentów, w tym NBP. Merytorycznie podlegałam jeszcze innym osobom. Okazało się, że jedna z firm, dla której prowadziłam księgi, została skontrolowana przez NBP. Jedna z deklaracji nie została wysłana w ustawowym terminie. Poproszono mnie do urzędu skarbowego. Firma wskazała mnie jako osobę odpowiedzialną. Poddałam się dobrowolnie odpowiedzialności, ponieważ wiem, że jest to instytucja zaniechania karania sprawcy. Nie czuję się jednak winna, ale nie chcę mieć problemów. Nade mną w hierarchii był starszy konsultant, który powinien wszystko sprawdzić oraz główna księgowa (kierownik zespołu), która podpisywała wszystkie dokumenty i jeszcze ostatecznie je weryfikowała. Zawsze starałam się moją pracę wykonywać rzetelnie, z pełnym poświeceniem. Praca znacznie przekraczała w rzeczywistości 8 godzin. Często sprowadzało się do tego, że musiałam pracować wieczorami czy nawet w weekendy, żeby wszystko zrobić w terminie, ponieważ obsługiwałam kilka firm. Informacja do NBP została sporządzona po terminie w kwietniu, pierwszym miesiącu, kiedy zaczęłam się zajmować wspomnianą firmą. Ilość obowiązków sprawiła, że zapomniałam o deklaracji NBP. Żadna z osób kontrolujących w żaden sposób tego nie skontrolowała. Żadna z osób nie została przesłuchana w charakterze świadka, a dyrektor departamentu wskazała tylko mnie jako osobę odpowiedzialną. Wg mnie, nawet jeżeli ja nie dopełniłam mego obowiązku, nie powinnam ponosić wyłącznie odpowiedzialności. Uważam, że osoby, które były nade mną powinny być pociągnięte do współodpowiedzialności. Funkcjonowałam w firmie w przeświadczeniu bezpieczeństwa, skoro tak naprawdę były osoby odpowiedzialne za skontrolowanie mnie. Chciałabym się dowiedzieć, jak naprawdę jest z tą odpowiedzialnością. Czy ma znaczenie w karcie stanowiska pracy zapis, że odpowiadam zgodnie z kodeksem karnym skarbowym (punkt dotyczący odpowiedzialności kompetencyjnej). Wiem, że na stanowisku starszego konsultanta taki zapis istnieje, na stanowisku niższym od stanowiska konsultanta nie ma zapisu dotyczącego odpowiedzialności zgodnie z KKS (tylko kodeks pracy, ustawa o rachunkowości i przepisy ZUS). Firma , w której pracowałam, dała mi pieniądze na zapłacenie grzywny. W przyszłym tygodniu musze dostarczyć do urzędu skarbowego potwierdzenie zapłaty tej grzywny i sprawa będzie skierowana do sądu z oświadczeniem o dobrowolnym poddaniu się odpowiedzialności. Nie wiem, czy mogę coś w tej kwestii jeszcze zrobić, dlatego bardzo wdzięczna byłabym za jakiekolwiek wskazówki. Chciałabym się dowiedzieć, jaka jest odpowiedzialność pracownika w biurze rachunkowym (głównie w aspekcie kodeksu karnego skarbowego)? Jakie skutki pociąga za sobą dobrowolne poddanie się odpowiedzialności? Czy w sytuacji przedstawionej przeze mnie można wykonać jakieś kroki, które polepszą moją sytuację lub pociągną do odpowiedzialności również inne osoby?

Masz inne pytanie do prawnika?

ODPOWIEDŹ PRAWNIKA

Odpowiedzialności karnej za przestępstwo skarbowe lub odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe podlega ten tylko, kto popełnia czyn społecznie szkodliwy, zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia.


Aby przypisać danej osobie odpowiedzialność karną skarbową to:

  • powinna ona popełnić czyn zabroniony przez ustawę

  • czyn ten powinien być społecznie szkodliwy, co oznacza, że gdy jego szkodliwość społeczna jest znikoma, dany czyn nie jest wykroczeniem ani przestępstwem. przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu zabronionego bierze się pod uwagę rodzaj i charakter zagrożonego lub naruszonego dobra, wagę naruszonego przez sprawcę obowiązku finansowego, wysokość uszczuplonej lub narażonej na uszczuplenie należności publicznoprawnej, sposób i okoliczności popełnienia czynu zabronionego, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonej reguły ostrożności i stopień jej naruszenia.

  • sprawcy czynu można przypisać winę umyślną (co oznacza, że sprawca ma zamiar popełnienia czynu, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi) lub winę nieumyślną (co oznacza, że sprawca nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć).


W sytuacji opisywanej przez Panią może wchodzić w grę wina nieumyślna.


Ponadto, zgodnie z kodeksem karnym skarbowym, każdy ze współsprawców wykonujących czyn zabroniony odpowiada w granicach swej umyślności lub nieumyślności, niezależnie od odpowiedzialności pozostałych sprawców; okoliczność osobistą, wyłączającą lub łagodzącą albo zaostrzającą odpowiedzialność, która nie stanowi znamienia czynu zabronionego, uwzględnia się tylko co do sprawcy, którego ona dotyczy.

Za przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe odpowiada, jak sprawca, także ten, kto na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi, osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, której odrębne przepisy przyznają zdolność prawną.

Jeżeli więc nie tylko Pani była odpowiedzialna za sprawdzenie i przesyłanie deklaracji i można wykazać, że inne osoby również ponoszą winę nieumyślną, jeżeli zaniedbały swoje ale nadzór nad tymi czynnościami sprawowały inne osoby, których obowiązki polegały np. na skontrolowaniu terminowości składania deklaracji i zaniedbały one tych obowiązków to mogą one być współsprawcami czynu.

Można również dodać, że w opisywanej sytuacji  prawdopodobnie (nie podaje Pani informacji o ty, że składany został wniosek o dobrowolne poddanie się karze) mamy do czynienia z postępowaniem mandatowym, które polega na tym, że nakłada się karę grzywny w drodze mandatu karnego. Karę taką można nałożyć jedynie, gdy osoba sprawcy i okoliczności popełnienia wykroczenia skarbowego nie budzą wątpliwości, a nie zachodzi potrzeba wymierzenia kary surowszej niż kara grzywny w granicach nieprzekraczających podwójnej wysokości minimalnego wynagrodzenia.

Warunkiem nałożenia kary grzywny w drodze mandatu karnego jest wyrażenie przez sprawcę wykroczenia skarbowego zgody na przyjęcie mandatu, a jeżeli za wykroczenie skarbowe przewidziane jest obowiązkowe orzeczenie przepadku przedmiotów - także zgody na ich przepadek; zgodę tę odnotowuje się w protokole przesłuchania lub na dokumencie mandatu karnego. Upoważniony organ postępowania przygotowawczego lub jego przedstawiciel, wymierzając karę grzywny w drodze mandatu karnego, obowiązany jest określić wykroczenie skarbowe zarzucane sprawcy oraz pouczyć go o warunkach dopuszczalności postępowania mandatowego, a zwłaszcza o skutkach prawnych braku zgody.

Osoba, która zapłaci grzywnę nałożoną mandatem nie jest uważana za osobę karaną, jeżeli natomiast nie godzi się ona na mandat, sprawa jest kierowana do sądu, który będzie badał, czy wykroczenie zostało popełnione i czy są przesłanki do przypisania odpowiedzialności tej osobie. Sąd może daną osobę uniewinnić, jak również uznać ją za winną.

Natomiast dobrowolne poddanie się odpowiedzialności na etapie przygotowawczym wymaga złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności. W kwestii udzielenia zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności sąd orzeka niezwłocznie na posiedzeniu. Sąd, uwzględniając wniosek, orzeka wyrokiem.  Również na etapie sądowym możliwe jest  dobrowolne poddanie się odpowiedzialności, które wymaga zezwolenia sądu.  Prawomocny wyrok o zezwoleniu na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności nie podlega wpisowi do Krajowego Rejestru Karnego.

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (0)

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza. Bądź pierwszy!!


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ

ZOBACZ TAKŻE: