Odwołanie podpisane przez rodzica strony

Pytanie:

X po odmowie przyznania zasiłku celowego złożyła odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego, jednak odwołanie to nie było ani napisane ani też podpisane przez samą zainteresowaną. Podpisała je jej matka. Czy w takiej sytuacji odwołanie jest ważne? Czy wysyłając komplet dokumentów do SKO powinnyśmy to zaznaczyć?

ODPOWIEDŹ PRAWNIKA

Przepisy rozdziału 10 kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) nie ustanawiają ani przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do odwołań składanych przez strony, ani przymusu osobistego działania strony. Należy zatem stosować ogólną regułę wyrażoną w art. 32 k.p.a, zgodnie z którym strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania oraz art. 33 §1 k.p.a., w myśl której pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. Należy przyjąć, że odwołanie nie jest czynnością o takim charakterze, że konieczne jest osobiste działanie strony. Jego istotą jest bowiem wyrażenie przez stronę niezadowolenia z decyzji wydanej w pierwszej instancji (art. 128 k.p.a.) w celu ochrony jej interesu prawnego.

Co do zasady, pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub ustnie do protokołu (art. 33 §2 k.p.a.). Kodeks przewiduje jednak wyjątek w art. 33 §4 k.p.a., stosując konstrukcję tzw. pełnomocnictwa domniemanego. Przepis ten stanowi, że w sprawach mniejszej wagi organ administracji publicznej może nie żądać pełnomocnictwa, jeśli pełnomocnikiem jest członek najbliższej rodziny lub domownik strony, a nie ma wątpliwości co do istnienia i zakresu upoważnienia do występowania w imieniu strony. Odstąpienie od żądania przedłożenia pełnomocnictwa nie jest zatem obowiązkiem, ale uprawnieniem organu. Wstępny w I stopniu pokrewieństwa, czyli rodzic, powinien być uznany za członka najbliższej rodziny. Z kolei o tym, czy sprawa należy do kategorii spraw mniejszej wagi, decyduje ocena organu (zob. R. Kędziora, Ogólne postępowanie administracyjne, Warszawa 2008).

Jeżeli do odwołania nie załączono pełnomocnictw, a organ uzna, że nie zachodzi wyjątek z art. 33 §4 k.p.a., należy stosować ogólną zasadę dotyczącą braków formalnych, wyrażoną w art. 64 §2 k.p.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, jeżeli podanie (którym jest również odwołanie - zob. art. 63 §1 k.p.a.) nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Należy jednak pamiętać, że jeżeli organ I instancji nie zdecyduje w ciągu 7 dni od dnia otrzymania odwołania o dokonaniu tzw. samokontroli (czyli nie zmieni lub nie uchyli decyzji zgodnie z żądanie strony - zob. art. 132 k.p.a.), ma on obowiązek przesłania odwołania wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu, przed upływem tego terminu. Nie jest natomiast uprawniony ani do zwrócenia odwołania, ani do nienadania mu biegu, nawet jeśli odwołanie nie przysługuje (np. zostało wniesione przez podmiot niebędący stroną lub po terminie, zob. Z. Janowicz, Kodeks postępowania administracyjnego. Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Komentarz., Warszawa 1996). Nie musi też w żaden sposób ustosunkowywać się to treści odwołania (zob. R. Kędziora, op. cit.).

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (0)

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza. Bądź pierwszy!!


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ

ZOBACZ TAKŻE: