Pozostałe

Obligacje

Akcje

Obrót instrumentami finansowymi

Strona 1 z 4

Nowa bardzo obszerna ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi reguluje, od 24 października br., zasady, tryb i warunki podejmowania i prowadzenia działalności w zakresie obrotu instrumentami finansowymi, prawa i obowiązki podmiotów uczestniczących w tym obrocie (np. domy maklerskie, banki powiernicze, kluby inwestorów) oraz wykonywanie nadzoru w tym zakresie. W szczególności określone zostały warunki i zasady wykonywania czynności maklerskich. Przepisów tej ustawy nie stosuje się tylko do weksli i czeków.  

Czemu służy nowa ustawa?

Ustawa o obrocie instrumentami finansowymi jest jedną z trzech ustaw wydzielonych z zakresu regulacji znajdującej się w dotychczas obowiązującej ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. – Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. Nowa ustawa pozostawia jednak szereg jej dotychczasowych, ugruntowanych w praktyce uregulowań i konstrukcji prawnych, które stanowią odzwierciedlenie podstawowych zasad funkcjonowania polskiego rynku kapitałowego, będąc też wyrazem implementacji standardów prawnych wyznaczonych w stosownych przepisach prawa wspólnotowego lub określonych wprost w ustawodawstwie krajowym państw posiadających najbardziej rozwinięte rynki kapitałowe.

Jakie ważniejsze zmiany wprowadza ustawa?

Zasadnicze zmiany w stosunku do przepisów dotychczas obowiązujących to:

  • rezygnacja z zasady przymusu rynku regulowanego (koncentracji obrotu wtórnego na rynku regulowanym),

  • liberalizacja zasad funkcjonowania systemu depozytowo-rozliczeniowego,

  • ujednolicenie pojęcia instrumentu finansowego,

  • wprowadzenie instytucji agenta domu maklerskiego,

  • wprowadzenie możliwości prowadzenia doradztwa inwestycyjnego i zarządzania portfelem inwestycyjnym przez spóółkę komandytowo-akcyjną,

  • wprowadzenie konstrukcji alternatywnych systemów obrotu (organizowanie tzw. MTF - Multilateral Trading Facility),

  • wprowadzenie możliwości zawierania przez brokerów transakcji wewnętrznych z klientami w obrocie wtórnym,

  • złagodzenie rygorystycznego zakazu nabywania przez dom maklerski akcji podmiotu dominującego,

  • zmiana rozumienia pojęcia „warunki prowadzenia działalności maklerskiej” przez rozszerzenie również na warunki zawarte w przepisach odrębnych odnoszących się do zagranicznych przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terytorium Polski,

  • wprowadzenie procedury konsultacyjnej w zakresie przyjętych praktyk rynkowych – wyznacznikiem winien być tu art. 3 Dyrektywy Komisji 2004/72/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. wykonującej dyrektywę 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie dopuszczalnych praktyk rynkowych, definicji informacji wewnętrznej w odniesieniu do towarowych instrumentów pochodnych, sporządzania list osób mających dostęp do informacji wewnętrznych, powiadamiania o transakcjach związanych z zarządem oraz powiadamiania o podejrzanych transakcjach,

  • wprowadzenie instytucji notyfikacji podejrzanych transakcji – w sposób modyfikujący i uzupełniający dotychczasowe regulacje, w związku z art. 7–11 ww. Dyrektywy Komisji 2004/72/WE,

  • wprowadzenie procedury konsultacyjnej dotyczącej projektowanych zmian legislacyjnych, zgodnej z art. 11 akapit 2 Dyrektywy 2003/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2003 r. w sprawie wykorzystywania poufnych informacji i manipulacji na rynku (nadużyć na rynku – „market abuse”),

  • wprowadzenie odpowiedzialności administracyjnej za naruszenie przepisów regulujących kwestie związane ze sporządzaniem i rozpowszechnianiem rekomendacji dotyczących instrumentów finansowych oraz emitentów oraz włączenie do zakresu podmiotowego przepisu, dziennikarzy sporzadzajacych lub rozpowszechniających takie rekomendacje, zgodnie z postanowieniami dyrektywy 2003/6/WE oraz dyrektywy 2003/125/WE,

  • zmiana trybu notyfikacji przez „management” emitenta o transakcjach dokonywanych na papierach wartościowych emitenta,

  • określenie czynników, jakie uczestnicy rynku oraz Komisja Papierów Wartościowych i Giełd biorą pod uwagę oceniając, czy dane zachowanie stanowi manipulację kursem instrumentu finansowego,

  • likwidacja środka specjalnego.

Co obejmuje pojęcie "instrumenty finansowe"? 

Ustawa ma szeroki zakres zastosowania. Instrumentami finansowymi w jej rozumieniu są bowiem:

  1. papiery wartościowe (tzn. akcje, prawa poboru, prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego, a także    inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące uprawnienie do nabycia lub objęcia ww. papierów wartościowych, lub wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego – tj. prawa pochodne);

  2. niebędące papierami wartościowymi:

  • tytuły uczestnictwa w instytucjach zbiorowego inwestowania,

  • instrumenty rynku pieniężnego,

  • finansowe kontrakty terminowe oraz inne równoważne instrumenty finansowe rozliczane pieniężnie, umowy forward dotyczące stóp procentowych, swapy akcyjne, swapy na stopy procentowe, swapy walutowe,

  • opcje kupna lub sprzedaży instrumentów finansowych, opcje na stopy procentowe, opcje walutowe, opcje na takie opcje, oraz inne równoważne instrumenty finansowe rozliczane pieniężnie,

  • prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od wartości oznaczonych co do gatunku rzeczy, określonych rodzajów energii, mierników i limitów wielkości produkcji lub emisji zanieczyszczeń (pochodne instrumenty towarowe),

  • inne instrumenty, jeżeli zostały dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym na terytorium państwa członkowskiego lub są przedmiotem ubiegania się o takie dopuszczenie.

Emisja papierów wartościowych

 

Papiery wartościowe:

  1. będące przedmiotem oferty publicznej lub

  2. dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym, lub

  3. wprowadzone do alternatywnego systemu obrotu, lub

  4. emitowane przez Skarb Państwa lub Narodowy Bank Polski

- nie mają formy dokumentu, od chwili ich zarejestrowania na podstawie umowy, o której mowa niżej (dematerializacja). Papiery wartościowe mogą nie mieć formy dokumentu również w przypadku, gdy przewidują to odrębne przepisy dotyczące emisji tych papierów.

Natomiast papiery wartościowe:

  1. będące przedmiotem oferty publicznej, które nie będą podlegać dopuszczeniu do obrotu na rynku regulowanym, albo

  2. wprowadzone wyłącznie do alternatywnego systemu obrotu

Obserwuj nas na:

Czytaj dalej (strona 1 z 4)

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (0)

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza. Bądź pierwszy!!


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ

ZOBACZ TAKŻE: