Stosunek pracy

Pozostałe

Państwowy zasób kadrowy

Strona 1 z 6

27 października 2006 r. wchodzi w życie ustawa z dnia 24 sierpnia 2006 r. o państwowym zasobie kadrowym i wysokich stanowiskach państwowych. Na jej podstawie, w celu zapewnienia zawodowego, bezstronnego i rzetelnego wykonywania zadań na wysokich stanowiskach państwowych tworzy się państwowy zasób kadrowy.

O jakie "wysokie stanowiska państwowe" chodzi?

Ustawę tę stosuje się do:

  1. kierowników centralnych urzędów administracji rządowej i ich zastępców; 
  2. prezesów agencji państwowych i ich zastępców: 
    • Agencji Nieruchomości Rolnych, 
    • Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, 
    • Agencji Rynku Rolnego, 
    • Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, 
    • Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, 
    • Agencji Mienia Wojskowego, 
    • Agencji Rezerw Materiałowych; 
  3. prezesów zarządów państwowych funduszy i ich zastępców: 
    • Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, 
    • Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej; 
  4. Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia; 
  5. Sekretarza Rady Ministrów; 
  6. Głównego Inspektora Audytu Wewnętrznego; 
  7. wojewódzkich lekarzy weterynarii i ich zastępców; 
  8. kierowników państwowych jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Prezesa Rady Ministrów lub właściwych ministrów i ich zastępców;
  9. dyrektorów generalnych urzędów lub osób na innych równoważnych stanowiskach utworzonych na podstawie odrębnych przepisów; 
  10. kierujących departamentami lub komórkami równorzędnymi w ministerstwach i urzędach centralnych oraz urzędach obsługujących przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, urzędach wojewódzkich, państwowych jednostkach organizacyjnych, o których mowa w pkt 8, a także ich zastępców; 
  11. stanowisk kierowniczych w służbie zagranicznej: 
    • dyrektora generalnego służby zagranicznej; 
    • dyrektora departamentu (komórki równorzędnej); 
    • zastępcy dyrektora departamentu (komórki równorzędnej); 
    • kierownika placówki zagranicznej; 
    • zastępcy kierownika placówki zagranicznej; 
    • kierownika wydziału ekonomiczno-handlowego placówki zagranicznej; 
    • kierownika wydziału konsularnego przedstawicielstwa dyplomatycznego; 
    • kierownika administracyjno-finansowego placówki zagranicznej. 

Są to tzw. "wysokie stanowiska państwowe".

Wysokie stanowiska państwowe, o których mowa w ww. pkt 8-11, mogą także zajmować osoby oddelegowane, na podstawie odrębnych przepisów, do wykonywania zadań poza jednostką organizacyjną, w której są zatrudnione. Osoby te jednak nie należą do państwowego zasobu kadrowego. 

Co to jest "państwowy zasób kadrowy"?

Państwowy zasób kadrowy to zbiór kandydatów na wysokie stanowiska państwowe. Zgodnie z nową ustawą, państwowy zasób kadrowy tworzą

  • urzędnicy służby cywilnej, jeżeli posiadają co najmniej pięcioletni staż pracy;
  • osoby, które złożą z wynikiem pozytywnym egzamin; 
  • osoby, które wygrają specjalny konkurs ogłoszony przez Prezesa Rady Ministrów;
  • osoby mianowane przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na pełnomocnych przedstawicieli Rzeczypospolitej Polskiej w innych państwach i przy organizacjach międzynarodowych

Przynależność do państwowego zasobu kadrowego ww. osób trwa przez okres pięciu lat od dnia wejścia do państwowego zasobu kadrowego. Po upływie tego okresu ponowne wejście do państwowego zasobu kadrowego wymaga złożenia egzaminu z pozytywnym wynikiem. 

Jak dostać się do państwowego zasobu kadrowego?

Egzamin do państwowego zasobu kadrowego stanowi sprawdzian wiedzy, umiejętności i predyspozycji kierowniczych, którego złożenie z wynikiem pozytywnym skutkuje uzyskaniem świadectwa potwierdzającego kwalifikacje do pracy na wysokim stanowisku państwowym. Egzamin taki przeprowadza Krajowa Szkoła Administracji Publicznej co najmniej trzy razy w roku. Ogłoszenie o egzaminie publikuje się w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów co najmniej na dwa miesiące przed jego terminem. Do egzaminu może przystąpić osoba, która: 

  1. ma tytuł zawodowy magistra lub równorzędny; 
  2. jest żołnierzem rezerwy lub nie podlega powszechnemu obowiązkowi obrony; 
  3. jest obywatelem polskim; 
  4. korzysta z pełni praw publicznych; 
  5. nie była karana za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;
  6. cieszy się nieposzlakowaną opinią; 
  7. posiada co najmniej pięcioletni staż pracy; 
  8. zna co najmniej jeden język obcy spośród języków roboczych Unii Europejskiej.

Obserwuj nas na:

Czytaj dalej (strona 1 z 6)

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (0)

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza. Bądź pierwszy!!


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ

ZOBACZ TAKŻE:

  • 9.4.2015

    Udostępnianie akt w postępowaniu administracyjnym

    Jawność postępowania administracyjnego jest jedną z naczelnych zasad rządzących kodeksem postępowania administracyjnego. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 10 kodeksu, organy administracji (...)

  • 14.9.2018

    Darowizna - czyli jak coś komuś podarować...

    Jak zawrzeć umowę darowizny, żeby była ona skuteczna. Kiedy i z jakich przyczyn można odwołać darowiznę? Czy w umowie darowizny można obdarowanego do czegoś zobowiązać i jakie to rodzi konsekwencje? (...)

  • 11.9.2018

    Ochrona zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego

    Rada Ministrów przyjęła uchwałę w sprawie ustanowienia Programu Wieloletniego „Ochrona zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego” na lata 2019-2023 r. Jest ona kontynuacją trzech (...)

  • 4.2.2005

    Zasady ogólne prawa bankowego

    Przepisy dotyczące funkcjonowania banków w Polsce zostały zawarte w ustawie Prawo bankowe. Ten akt prawny reguluje podstawowe prawa i obowiązki banków, a także uprawnienia i obowiązki klientów (...)

  • 29.11.2018

    Bank ziemi pod Mieszkanie Plus do zmiany

    Ministerstwo Inwestycji i Rozwoju proponuje zmiany usprawniające pozyskiwanie i gospodarowanie gruntami przez Krajowy Zasób Nieruchomości (KZN) na realizację inwestycji w ramach programu Mieszkanie (...)