Projekt ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym

Projekt ustawy nie zakłada tworzenia nowych instytucji prawa administracyjnego i gospodarczego, bowiem już istniejące instrumentarium prawne - po dokonaniu proponowanych zmian i z uwzględnieniem harmonizacji prawa polskiego z regulacją Unii Europejskiej - jest wystarczające do efektywnego zawierania umów o PPP. Projekt bierze pod uwagę ustawę o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (tzw. „małe PPP”) oraz inne ustawy, tak aby nie utrudnić funkcjonowania rozwiązań podobnych do PPP, które już są przewidziane na gruncie innych ustaw.

Należy zaznaczyć, że przy proponowaniu zmian w innych ustawach brano pod uwagę najnowsze ich wersje (jak Prawo o zamówieniach publicznych). Zamiarem było, aby projekt ustawy o PPP od początku był zgodny z Wytycznymi Komisji Europejskiej dotyczącymi udanego partnerstwa publiczno-prywatnego oraz odnosił się do aktów w ich najaktualniejszej postaci.

W założeniach PPP nie miało przybrać cech nowej umowy nazwanej, lecz miało być rozumiane raczej jako nowy sposób, czy też organizacja, przeprowadzenia przedsięwzięcia publicznego, w ramach umowy zawierającej niezbędne elementy w zakresie rozkładu ryzyk między stronami. Należy zaznaczyć, że PPP może przyjmować zróżnicowane formy prawne (w ramach stosunku umownego), stąd główny nacisk położono na określenie trybu i zasad współpracy między partnerami prywatnym i publicznym, w tym na zasadnicze postanowienia umowy, na jakich opiera się partnerstwo.

Czym jest partnerstwo publiczno-prywatne wg projektu?

Definicja partnerstwa publiczno-prywatnego w rozumieniu projektowanej ustawy składa się z dwóch elementów: samej umowy, zawierającej określone postanowienia co do zasad realizacji określonego przedsięwzięcia oraz procedury dochodzenia do tej umowy, co stanowi konstrukcyjny element PPP.