Ostatnia szansa na skorzystanie z ulgi remontowej

Odpowiedź:

1. Odliczeniu od podatku dochodowego podlega (pod pewnymi warunkami) 19% wydatków poniesionych w roku podatkowym, nie więcej jednak niż kwota przysługującego limitu. W przypadku podanym w pytaniu chodzi  tu o kwoty wpłacane przez osoby fizyczne będące właścicielami samodzielnych lokali mieszkalnych na wyodrębniony fundusz remontowy wspólnoty mieszkaniowej, utworzonej na podstawie przepisów ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. 2000 r., Nr 80, poz. 903, ze zm.). Wspólnota nie ma jednak obowiązku wyodrębnienia funduszu remontowego. Jeżeli wspólnota nie wyodrębni takiego funduszu, tworzące wspólnotę osoby nie będą mogły odliczyć poniesionych na ten cel wydatków.

Warunkiem prawa do odliczeń wpłat na wyodrębniony fundusz remontowy spółdzielni mieszkaniowej lub wspólnoty mieszkaniowej jest, iż:

• nie mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie, chyba że zwrócone wydatki zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu,

• muszą dotyczyć budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych znajdujących się na terytorium Polski.

Mimo że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wymienia dodatkowych warunków, jakie należy spełnić, aby skorzystać z ulgi, jednak wydaje mi się, że nadwyżka ponad ustaloną przez wspólnotę stawkę nie powinna być już uznana za "wpłatę na wyodrębniony fundusz remontowy", ale za świadczenie nienależne. Sądzę, że organ podatkowy może uznać takie działanie za próbę obejścia prawa podatkowego. 

Dla wpłat na wyodrębniony fundusz remontowy spółdzielni mieszkaniowej lub wspólnoty mieszkaniowej limit odliczeń dla lat 2003-2005 wynosi łącznie 5670 zł. Wysokość wydatków ustala się na podstawie dowodu wpłaty na wyodrębniony fundusz remontowy spółdzielni mieszkaniowej lub wspólnoty mieszkaniowej. Dowód wpłaty należy rozumieć dość szeroko.

Kwota przysługujących odliczeń, która nie znalazła pokrycia w podatku, podlega odliczeniu w latach następnych, aż do całkowitego jej odliczenia. Zasada ma zastosowanie także do wydatków, jakich z powodu zbyt niskiego podatku nie uda się odliczyć w zeznaniu za 2005 r., który będzie ostatnim rokiem obowiązywania ulgi remontowej. Jeśli więc dokonane odliczenia za 2005 r. nie pokryją ulgi, to odliczenia będzie można dokonać w zeznaniu za 2006 r.

2. Jeżeli podatnik skorzystał z omawianych odliczeń, a później po roku, w którym ich dokonał, otrzymał zwrot odliczonych wydatków, to ma obowiązek w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym wystąpiły te okoliczności, wykazać i doliczyć kwoty uprzednio odliczone. Doliczeń do podatku dokonuje w kwotach faktycznie odliczonych - art. 45 ust. 3a pkt 1 ustawy o  p.d.o.f. 

Ulgę tę normuje art. 27a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2004 r. Prawną podstawą jest art. 12 ustawy z 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 202, poz. 1956). Trzeba przyznać, że przepisy te są lakoniczne i dopiero w wyniku interpretacji Ministerstwa Finansów i sądów nabierają głębszego sensu - jak zresztą, niestety, w przypadku większości norm podatkowych.