Miejsce świadczenia usług-regulacje unijne

Odpowiedź:

Przepisami unijnymi regulującymi szczególne miejsce świadczenia usług niematerialnych są przepisy art. 9(1)(e) tzw. VI Dyrektywy (VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku - 77/388/ECC).

Przepis powyższy stanowi, iż za miejsce świadczenia wymienionych w nim usług (usług niematerialnych) na rzecz klientów mających siedzibę poza terytorium Wspólnoty lub podatników z siedzibą we Wspólnocie, ale poza państwem usługodawcy, uważać się będzie miejsce gdzie usługobiorca posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej lub posiada zakład stały dla którego usługa jest świadczona, lub, przy ich braku, miejsce jego stałego zamieszkania lub zwyczajowego pobytu.

Ani powyższy, ani żaden inny przepis VI Dyrektywy nie przewiduje warunku posiadania przez podatnika będącego nabywcą tych usług numeru VAT UE. Warunku takiego nie przewidują również przepisy polskie (art. 27 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług). Istotny jest jedynie status podatnika na gruncie przepisów krajowych danego państwa.