Przedawnienie roszczenia o urlop

Zasadniczo pracodawca powinien udzielić pracownikowi urlopu za dany rok do końca grudnia tego roku, w którym urlop się należy, np. urlop za 1994 r. powinien być udzielony do końca grudnia 1994 r. Jeśli pracodawca w planie urlopów na 1994 r. przewidział, iż pracownik Kowalski otrzyma urlop w miesiącu lipcu 1994 r., ale go nie otrzymał, to taki urlop staje się wymagalny z końcem 1994 r., a zatem przedawni się z dniem 1 stycznia 1998 r.

Jeśli pracownik Kowalski wprawdzie nie wykorzystał swojego urlopu za 1994 r., ale ustalił z pracodawcą, że wykorzysta go w następnym 1995 r. (przy czym pracodawca i pracownik nie uzgodnili konkretnej daty w 1995 r.),  wówczas roszczenie o urlop staje się wymagalne z końcem pierwszego kwartału 1995 r. W konsekwencji urlop za 1994 r. przedawni się z upływem 3 lat licząc od pierwszego dnia drugiego kwartału 1995 r., tj. z dniem 1 kwietnia 1998 r.

Jeśli z kolei pracodawca i pracownik ustalili, że Kowalski wykorzysta zaległy urlop za 1994 r.  po pierwszym kwartale 1995 r. np. w lipcu, wówczas 3-letni termin przedawnienia liczy się od ustalonej daty, a nie od końca kwartału 1995 r.

Należy pamiętać, że po upływie terminu przedawnienia pracownik wprawdzie może wystąpić na drogę sądową o zobowiązanie do udzielenia zaległego urlopu lub ekwiwalent pieniężny, ale sprawę przegra, jeśli pracodawca zgłosi zarzut przedawnienia. Po upływie 3 lat od dobrej woli pracodawcy zależy to, czy udzieli urlopu lub wypłaci ekwiwalent urlopowy, np. Kowalski może skutecznie dochodzić na drodze sądowej swojego roszczenia o udzielenie mu zaległego urlopu za 1994 r., jeśli wniesie pozew przed dniem 1 kwietnia 1998 r.