Powództwo wzajemne

Pytanie: Czy w trakcie toczącego się procesu cywilnego, na który wierzyciel (powód) w ogóle się nie zgłasza, dłużnik (pozwany) może złożyć powództwo wzajemne, ponieważ sąd rozpatruje sprawę jednostronnie, tzn. tylko ustosunkowuje się do kwestii poruszonych przez wierzyciela, a nie poczuwa się do wysłuchania racji dłużnika, bo powództwo jakoby tego nie ujmuje?

Odpowiedź:

Zgodnie z art. 204 ustawy Kodeks postępowania cywilnego powództwo wzajemne jest dopuszczalne, jeżeli roszczenie wzajemne jest w związku z roszczeniem powoda (między powództwem głównym, a wzajemnym istnieje związek faktyczny lub prawny) lub nadaje się do potrącenia (sytuacja taka zachodzi najczęściej, gdy obie strony żądają zapłaty określonej sumy pieniężnej). Powództwo wzajemne można wytoczyć bądź w odpowiedzi na pozew (odpowiedź na pozew musi być wniesiona przed pierwszą rozprawą), bądź oddzielnie, nie później jednak niż na pierwszej rozprawie, albo w sprzeciwie od wyroku zaocznego (powództwo wzajemne zgłoszone po upływie tego terminu zawsze będzie traktowane jako powództwo samodzielne). Pozew wzajemny wnosi się do sądu pozwu głównego (do sądu, w którym rozpatrywany jest pozew wierzyciela). Jeżeli jednak pozew wzajemny podlega rozpoznaniu przez sąd okręgowy, a sprawa wszczęta była w sądzie rejonowym, sąd ten przekazuje całą sprawę sądowi właściwemu do rozpoznania powództwa wzajemnego. Jeżeli powództwo wzajemne nie jest dopuszczalne, możliwe jest wytoczenie powództwa samodzielnego.